Η φωνή του Θεού

Όποιος αναζητάει τον Θεό δεν έχει παρά να σωπάσει.
Nα τιθασεύσει μαζί τις αισθήσεις της ακοής και της όρασης.

Αρχικά χρειάζεται ο άνθρωπος να αποδομήσει την εικόνα που έχει για τον Θεό. Μια εικόνα κατασκευασμένη και ετοιμοπαράδοτη στα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του. Ο κόσμος που ζούμε είναι μια ψευδαίσθηση, μια πλάνη των αισθήσεων που τη γνωρίσαμε μέσω των περιγραφών των άλλων και τη βιώνουμε ως πραγματικότητα. Με τον ίδιο τρόπο γνωρίσαμε και τον Θεό. Μέσω των άλλων. Απόμακρος, τιμωρός, με συμπάθειες κι αντιπάθειες ανάλογα με το πως ζουν τα δημιουργήματά του. Του δώσαμε χαρακτηριστικά μας για να τον φέρουμε πιο κοντά αντί να αναγνωρίσουμε χαρακτηριστικά του σε εμάς και να πάμε προς αυτόν.

Σε αυτό το κείμενο δεν έχω σκοπό να ορίσω τι είναι Θεός. Θεωρώ ότι όποιος πραγματικά γνωρίζει τι είναι ο Θεός δεν προσπαθεί να τον γειώσει περιγράφοντάς τον. Θα μείνω μόνο στη γενική αίσθηση της αγάπης και της ευδαιμονίας, μιας και μόνο έτσι μπορεί να γίνει αντιληπτός. Μέσα στη σιωπή και το σκοτάδι της ύπαρξης.

Παρακάτω θα βρείτε μια τεχνική περιορισμού των αισθήσεων
και διέγερσης της πνευματικής αντιληπτικότητας.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος για να κάνεις αυτή την άσκηση, έχω παρατηρήσει όμως ότι λειτουργεί πολύ καλά η ώρα λίγο πριν την Ανατολή του Ήλιου. Επίλεξε ένα μέρος που δεν θα σε ενοχλήσει κανείς για αρκετή ώρα.

Κάτσε σε μια καρέκλα με τα πέλματα καλά γειωμένα στο πάτωμα, τη σπονδυλική στήλη ίσια και το πηγούνι ελαφρώς προς το στήθος. Πάρε μερικές βαθιές εισπνοές και εκπνοές παρατηρώντας τον χώρο γύρω σου. Κλείσε με την εκπνοή τα μάτια φέρνοντας τα χέρια στο πρόσωπο ως εξής:

Με ανοικτά τα δάκτυλα των δύο χεριών σου άγγιξε τα εξής σημεία:

  1. Με τους αντίχειρες άγγιξε το σημείο ένωσης της γνάθου με τον λαιμό.
  2. Με τους δείκτες πίεσε τον χόνδρο στα αφτιά να τα βουλώσει.
  3. Με τον μέσο και παράμεσο άγγιξε τους κροτάφους.
  4. Με τα δύο μικρά δάκτυλα άγγιξε την άκρη της μύτης, στο σημείο ένωσής της
    με το μέτωπο, χωρίς να πιέζεις αυτό το σημείο.
    (Ίσως νιώσεις μια μικρή ένταση/ζαλάδα.)

Καθώς έχεις τοποθετήσει τα δάκτυλα έτσι, νιώσε το σώμα σου ως Ναό της Ψυχής σου. Αφουγκράσου την ανάσα σου, τώρα που ακούγεται εσωτερικά, πιο έντονη και πιο καθαρή. Νιώσε τον παλμό στον λαιμό σου και τη ζεστασιά στους κροτάφους – τις πύλες της συνείδησης. Μείνε στο σκοτάδι και στη σιωπή. Μόνος ήχος η ανάσα σου και ο παλμός της καρδιάς σου. Χαλάρωσε σε αυτή την κατάσταση. Έχε επίγνωση κάθε αίσθησης που αντιλαμβάνεσαι. Τη ροή του αίματος, την επαφή των χεριών στο πρόσωπο.

Δήλωσε νοερά ότι αναγνωρίζεις τον θεϊκό εαυτό που κατοικεί μέσα σε αυτό το σώμα. Επίτρεψε στην αντίληψή σου να διευρυνθεί. Η αίσθηση μοιάζει σαν ένα βαθύ μακροβούτι στον βυθό της θάλασσας. Νιώσε αυτή την ξεγνοιασιά και τη γαλήνη. Πάρε μερικές βαθιές ανάσες και αφέσου για 15-20 λεπτά σε αυτή τη σιωπή.

psc1113_dm_100

Νιώσε αυτή την «απομόνωση» ως επαφή με τον εσωτερικό σου κόσμο που είναι μια αντανάκλαση του σύμπαντος και του Θεού. Εναρμονίσου με τις ενέργειες και έλα σε ενότητα με την ύπαρξη – το όλον.

Όταν αισθανθείς έτοιμος φέρε τα χέρια σε θέση προσευχής και ευχαρίστησε. Άνοιξε τα μάτια και δες τον κόσμο γύρω σου πιο φωτεινό. Μπορείς αν θες να καταγράψεις την εμπειρία σου και να παρατηρήσεις πως θα εξελιχθεί η σημερινή σου ημέρα. Θυμήσου ότι ο Θεός «κατοικεί» μέσα σου και όταν τον έχεις ανάγκη δεν έχεις παρά να ρίξεις μια ματιά στα δικά σου «σκοτάδια».

Με Αγάπη,
Νικήτας

Leave a comment