Tα Λουτρά τoυ Ουρανού

«Στο ύδωρ βαπτισμένος,
στο ύδωρ εξαγνισμένος,
νηρηίδος μορφές να αλλάζεις
σαν το βαθύροο νερό»

Ένα μεγάλο κεφάλαιο της μαγικής παράδοσης ασχολείται με τα στοιχεία της Φύσης, αρχής γενομένης από τη Μύηση του νεοφώτιστου. Στο βιβλίο μου, «Ο Μύστης του Άλεφ», έχω αναφερθεί εκτενώς στα πέντε στοιχεία, στους συμβολισμούς, τις ενέργειες και το πως μπορούμε να τα εκμεταλλευτούμε προς όφελός μας, συντονιζόμενοι με αυτά. Ας πάμε λίγο πιο βαθιά…

Όταν μια νέα ψυχή μυείται, διασχίζει διαδοχικά τη Φωτιά, τον Αέρα, τον Αιθέρα, τη Γη και τέλος το Νερό. Η σημειολογία αυτής της αλληλουχίας, στους μαγικούς κώδικες, είναι η εξής: το άναμμα της φλόγας αναπαριστά την αρχέγονη σπίθα που έδωσε ζωή σε κάθε τι ορατό ή αόρατο. Είναι η πρώτη ανάσα της Πηγής. Είναι το φλογερό πάθος μέσα από το οποίο η γήινη μήτρα προετοιμάζεται για να πλάσει μια νέα σάρκα.

Ο αέρας (το φύσημα διά στόματος της Αρχιιέρειας προς το νεοφώτιστο, η έκθεση σε ανέμους των τεσσάρων κατευθύνσεων ή το τεχνητό ανέμισμα με χρήση φτερών ή εκκρεμούς) συμβολίζει την πρώτη ανάσα που παίρνουμε και την τελευταία που αφήνουμε. Αυτή η πρώτη ανάσα, συμπίπτει με την είσοδο της ψυχής στο σώμα, είναι η ακριβής στιγμή που παύουμε να είμαστε μια «οργανική» προέκταση της μητέρας και γινόμαστε ψυχές σε ενσάρκωση, αυτοτελή ανθρώπινα όντα. Η αγαπημένη μου μέντορας που με μύησε στον κόσμο της Μαγείας, πάντα έλεγε πως «την πρώτη και την τελευταία ανάσα του ο άνθρωπος την παίρνει με την ψυχή», και εννοούσε ακριβώς αυτό!

Αφού προηγηθεί η κάθαρση, μέσα από τη φωτιά και η ενδυνάμωση μέσα από τον αέρα, σειρά έχει η επαφή με την Πηγή (Θεό/Θεά) και τα στοιχεία του Αιθέρα. Εδώ η διαίσθηση οξύνεται, οι πνευματικοί ορίζοντες διευρύνονται και η αποδοχή του πνεύματος μέσα στην ύλη γίνεται κατανοητή ως «σκοπός» της ψυχής. Για ποιο λόγο, δηλαδή, έχουμε ενσαρκωθεί. Αυτό το στάδιο της μύησης στον Αιθέρα, αντιστοιχεί στα πρώτα επτά χρόνια ζωής ενός ανθρώπου. Τότε που η φαντασία είναι αχαλίνωτη να δημιουργεί κόσμους και τα μάτια της ψυχής έχουν ακόμη την παρθένα ματιά θέασης της πολυδιάστατης ύπαρξης.

Αφού ο νεοφώτιστος περάσει με επιτυχία και το τρίτο στάδιο και «δει» την Πηγή, επιστρέφει στο παρόν γειώνοντας όλα αυτά που βίωσε, με σκοπό την εκδήλωση του πνεύματος στην ύλη. Η διακοπή της επαφής με τη Μεγάλη Μάνα (Πηγή) λέγεται «γείωση ενεργειών» και αποτελεί την περίοδο αφομοίωσης και εκδήλωσης των ουράνιων πληροφοριών.  Το στοιχείο της γης είναι η επαφή με την πραγματικότητα όπως την ορίζει από εδώ και πέρα ο μυημένος. Είναι η συμφιλίωση με τη σκιά και η έκφραση του φωτός, το μοίρασμα της γνώσης και της αγάπης για τη θεραπεία των ασθενέστερων μορφών της Πηγής (στο ορυκτό, φυτικό, ζωικό κι ανθρώπινο βασίλειο). Το στάδιο αυτό, αντιστοιχεί στην περίοδο 8-14 χρονών για τη ζωή ενός ατόμου, όπου στα 8-10 έτη γίνεται και η αρχική μύηση στο πρώτο σκαλοπάτι του Άλεφ (Μαγεία, εκπαίδευση σε τελετουργικά, μαντείες κλπ).

Σειρά έχει το λουτρό του ουρανού, στο στοιχείο του Νερού. Ο νεοφώτιστος αφού έχει περάσει τα αρχικά στάδια κάθαρσης, ενδυνάμωσης και επαφής με τη Μάνα, οδηγείται σε μια πηγή με τρεχούμενο νερό, μένει γυμνός και εκτεθειμένος στο φως των άστρων, όπου καλείται να πλυθεί διαλογιστικά ερχόμενος σε συντονισμό με την ύπαρξη. Στα νερά αυτά, η Μάνα της Πηγής ευλογεί το παιδί της, που μπορεί πλέον να επιστρέψει στα πύρινα εκφράζοντας το Νόμο της Ροής (περιγράφεται στο βιβλίο μου, σελ. 100-108).  Τα ουράνια λουτρά (γιατί γίνονται σε νερά που αντανακλούν το ουράνιο στερέωμα) ή πνευματικά-τελετουργικά μπάνια, όπως αλλιώς λέγονται, επαναλαμβάνονται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του νέου Μύστη για κάθαρση, ενδυνάμωση, απομάκρυνση αρνητικών επιρροών ή κάλεσμα αγγελικών ευλογιών.

Κάποτε αναρωτήθηκα για ποιο λόγο το Νερό ήταν το τελευταίο στοιχείο της μύησης και το πιο σημαντικό. Πέρα από τους λόγους που αναφέρω στο βιβλίο αναλυτικά, το μυστικό είναι ακόμη ένα. Από τα τέσσερα στοιχεία (με πέμπτο τον αιθέρα-ακάσα), το νερό είναι το μόνο που μεταφέρει πληροφορία μέσω των υπολοίπων, ως στερεό, υγρό ή αέριο. Και Μύηση στη μαγική παράδοση είναι να είσαι σαν το νερό. Να ορίζεις τις μορφές σου σύμφωνα με την ενέργεια που φέρεις και όχι να εξαρτάται η δυναμική σου από τις μορφές (επιθυμίες, φοβίες, συναισθήματα, πρόσωπα και καταστάσεις). Η επανάληψη των μπάνιων αυτών, είναι ισχυροποίηση της μύησης αλλά και ένα θαυμάσιο τελετουργικό μέσο υπενθύμισης ότι εμείς ορίζουμε την πραγματικότητα γύρω μας.

Παρ’ ότι έκανα όλον αυτό τον πρόλογο, αναφερόμενος στα θεραπευτικά λουτρά μέσα από το κομμάτι της μύησης, δεν σημαίνει πως μόνο όποιος έχει περάσει από αυτά ή παρόμοια στάδια, μπορεί να επωφεληθεί από την πρακτική τους. Πρόκειται, στην ουσία, για μια αρχαία γνώση που συναντάμε ανά τον κόσμο, και κάποια συστήματα-κύκλοι την έχουν εισάγει στα τυπικά τους. Ως δάσκαλος ωστόσο, έχω την υποχρέωση να αναλύω τους συμβολισμούς πίσω από το κάθε τί, ώστε να γίνεται δεκτό και κατανοητό από τον αναγνώστη. Εννοείται δε, πως αν κάποια έννοια δεν έγινε αντιληπτή, είμαι εδώ για να λύσω την όποια απορία αναδυθεί κατά τη μελέτη.

Τα πνευματικά μπάνια, λοιπόν, είναι απαραίτητα και αναπόσπαστα κομμάτια των ενεργειακών θεραπειών. Πνευματική πλύση γίνεται εσωτερικά στο σώμα, με την πόση άφθονου ζεστού νερού και εξωτερικά, μένοντας σε δροσερό τρεχούμενο νερό (σε καταρράκτη ή ποτάμι, στον αφρό της θάλασσας –στα σημεία που σκάει το κύμα- ή απλά σε νερό καταιωνιστήρα). Η πρώτη περίπτωση βοηθά στην αποβολή τοξινών διαμέσου των νεφρών –ίσως έχετε προσέξει πως ύστερα από μια ενεργειακή θεραπεία τα ούρα βγαίνουν πιο σκούρα και βαρύοσμα- και η δεύτερη περίπτωση ενισχύει το αυρικό αιθερικό πεδίο –πνευματικό σώμα- και την έκφρασή του στο γήινο σώμα. Τελετουργικά πλυσίματα γίνονται για πολλούς λόγους, όπως όταν νιώθει κανείς αρνητικότητα, θυμό, στενοχώρια, άγχος ή φόβο, ενώ πολύ σημαντικό είναι να γίνονται ύστερα από κάποια άσχημη εμπειρία, όπως π.χ. ένα τσακωμό.

Παραδοσιακά, το πλύσιμο γίνεται πάντοτε μετά το πλύσιμο με σαπούνι, ως εξής:

Παίρνω στα χέρια μου τα βότανα που μου έχουν υποδείξει και τα τρίβω αρκετά, μέχρι να ζεσταθούν. Συντονίζομαι μαζί τους και τα ευλογώ.

Τα τοποθετώ σε μια λεκανίτσα (ποτέ σε μπανιέρα για να μη φύγει το νερό στην αποχέτευση) και ρίχνω επάνω τους ζεστό –όχι βραστό- νερό. Για ένα τέταρτο της ώρας αφήνω τα βοτάνια να μαλακώσουν και να ενεργοποιήσουν το νερό με τις θεραπευτικές αρωματικές τους ιδιότητες. Μπορώ να προσθέσω το αγαπημένο μου αιθέριο έλαιο ή κάποιο κρύσταλλο χαλαζία. Επιπρόσθετα, εάν απαιτείται, μπορώ να ψιθυρίσω πάνω στο νερό συγκεκριμένους ψαλμούς.

Αφαιρώ τα φρέσκα βότανα και έχω έτοιμο το «αίμα της γης», όπως λέγεται το πράσινο νερό που θα χρησιμοποιήσω για το λουτρό μου.

Με ένα σφουγγαράκι, παίρνω νερό από τη λεκανίτσα και πλένω το σώμα μου με καθοδικές κινήσεις, εάν επιθυμώ να διώξω κάτι από επάνω μου, ή με ανοδικές κινήσεις εάν θέλω να προσκαλέσω την τύχη και τις ευλογίες στη ζωή μου. Την ώρα που τρίβω το σώμα μου, μιλώ στον εαυτό μου και εκφράζω όλα αυτά που θέλω να απομακρύνω ή να καλέσω στη ζωή μου. Πραγματοποιώ, δηλαδή, έναν εσωτερικό διάλογο και μένω ύστερα στη σιωπή για 15-20 λεπτά. Μπορώ να μιλήσω στο φύλακα άγγελό μου, να προσευχηθώ, να διαλογιστώ, να οραματιστώ άφθονο φως να με λούζει από την κορφή μέχρι τα νύχια, ή απλά να μείνω στη σιωπή με επίγνωση.

Στη συνέχεια, σηκώνομαι και μένω γυμνός μέχρι να στεγνώσω. Τεράστια σημασία έχει το να στεγνώσω και όχι να σκουπίσω αυτό το ιερό νερό από επάνω μου. Όπως είπα παραπάνω, επιτρέπω στο νερό να ακολουθήσει τη φυσική ροή του, ήτοι να εξατμιστεί και όχι να μείνει σε μια βρώμικη πετσέτα.

Το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σφουγγάρισμα, ώστε να εξαγνίσω ενεργειακά και τον οίκο μου, ή το επιστρέφω στη γη. Με το ίδιο νερό, μπορώ να ξεπλύνω αντικείμενα που θεωρώ πως χρειάζεται να φορτιστούν με θετικές δονήσεις.

Στις επόμενες ημέρες, θα καταγράψω κάποιες συγκεκριμένες συνταγές τελετουργικών μπάνιων με βότανα και έλαια. Κλείνοντας αυτό το άρθρο, θα ήθελα να αναφέρω κάτι που έμαθα από τη γιαγιά μου που και η ίδια το είχε μάθει στην Αμερική από μια Ιέρεια της Wicca, την Ανν. Η γιαγιά μου, γυναίκα θρήσκα πίστευε στην αρνητική ενέργεια, στο κακό μάτι και τη φθονερή ενέργεια που μπορεί κάποιος να δεχθεί, κινούμενος σε χαμηλές δονήσεις. (Το όμοιο έλκει το όμοιο!!!) Πίστευε, επίσης, και στη δύναμη του λόγου. Όποτε, λοιπόν, τύχαινε σε κάποιον άδικο τσακωμό όπου εξοστρακίζονταν κατάρες (πατήματα τα έλεγε, θα σας πω άλλη στιγμή το γιατί) και ένιωθε πως βάλλεται από αρνητική ενέργεια, έκανε το κάτωθι τελετουργικό.

Έχριζε ένα λευκό κερί με λεμόνι και με λίγο παρθένο ελαιόλαδο. Το άναβε και δίπλα τοποθετούσε ένα ποτήρι με νερό πηγής. Προσευχόταν στην Παναγία (τη μορφή της Θεάς, που είχε επιλέξει να δοξάζει) και ζητούσε να φύγει η αρνητικότητα και να φανερωθεί ο εχθρός. Για τρία μερόνυχτα είχε το νερό δίπλα στο προσκεφάλι της και περίμενε να δει τη «Θεά» στον ύπνο της για καθοδήγηση. Αν δεν την έβλεπε, πήγαινε στην Ανν. Η Ανν, τότε, που διάβαζε μια παλιά γαλλική τράπουλα, της ανέλυε την πηγή της αρνητικότητας και το πού αυτή έχει κατανεμηθεί στη ζωή της γιαγιάς και την προέτρεπε να κάνει ένα γενικό τελετουργικό μπάνιο με χοντρό αλάτι, αμμωνία και λίγη σόδα. Στη λεκανίτσα της έβαζε τρεις χούφτες αλάτι, μια κουταλιά αμμωνία και μισή κουταλίτσα του γλυκού σόδα. Στο μίγμα προσέθετε 9 κούπες καυτό νερό και πλενόταν εννέα φορές με καθοδικές κινήσεις. Το υπόλοιπο νερό έπρεπε να πεταχτεί σε χώμα πριν την Ανατολή. Πίστευε πολύ σε αυτό το μικρό τελετουργικό και συχνά μνημόνευε με αγάπη την Ανν, που της το δίδαξε.

Μέχρι την επόμενη φορά, προμηθευτείτε λεμόνια, αμμωνία, σόδα, χοντρό αλάτι. Ετοιμάζεται ενότητα «Σχολή Μαγικής Γνώσης» όπου θα σας μεταφέρω αρκετά μυστικά και πρακτικές για καθημερινή εφαρμογή και εξισορρόπηση των ενεργειών γύρω σας!!

Με Αγάπη,
Νικήτας