Οι Γητειές των Χριστουγέννων

Έχουν ένα μυστήριο, οι μέρες γύρω από τα Χριστούγεννα…
Μικρός σαν είσαι, σηκώνεις το βλέμμα σου ψηλά, κοιτάζεις τ’ άστρα σαν κάποια θύμηση από άλλη ζωή να σε προστάζει να βρεις τη χαμένη Μαγεία. Τον ίδιο ουρανό, τα ίδια αστέρια κοιτούσαν, αιώνες πριν, τρεις καβαλάρηδες, χαρτογραφώντας τη θέση του Ουράνιου Βασιλέα. Και από τότε, η ανάμνηση του γεγονότος σε όλη την οικουμένη, ντύνει τις τελευταίες μέρες του χρόνου με μια αύρα μυστηρίου, έναν εσωτερικό ενθουσιασμό, μια αγωνία και ένα αίσθημα πως θαύματα μπορούν να συμβούν, αν φωτίσεις κάθε σκοτάδι σου με τη δύναμη της πίστης και αν ψελλίσεις την ευχή σου με τόσο αγνή καρδιά όσο και ο νους των Αγγέλων που θα την εισακούσουν και θα την ψιθυρίσουν στο αφτί του Θεού.

Έχουν μια γλυκιά μελαγχολία, οι μέρες γύρω από τα Χριστούγεννα…
Οι κύκλοι των εποχών, καθώς διανύουν το σπειροειδή χορό τους, σε απομακρύνουν όλο και περισσότερο από τα γνώριμα και φιλικά σε ‘σένα χρόνια. Κάθε νέα σπείρα που ανοίγεται με τον ελικοειδή βηματισμό της, φέρνει και μια νέα πραγματικότητα στην οποία εσύ καλείσαι να χορέψεις αντίστροφα για να επιβιώσεις. Κάθε συμπαντικό αύριο, είναι ένας απολογισμός που αναπόφευκτα συμβαίνει μέσα σου. Ποιός είσαι… ποιός ήσουν. Με ποιούς είσαι… με ποιούς ήσουν. Ποιούς μπορείς να ακούσεις σε ένα τηλεφώνημα και ποιανών η φωνή σίγησε για πάντα… Με ένα σκοτεινό μηχανισμό, αυτόματα, οι αναμνήσεις σκάνε σαν πυροτεχνήματα τις μέρες γύρω από τα Χριστούγεννα. Δεν έχεις παρά να χαμογελάσεις για όλα όσα άλλαξαν, ενώ εσύ θεώρησες πως έμεινες ίδιος.

Έχουν μια ισχυρή Μαγεία, οι μέρες γύρω από τα Χριστούγεννα…
Από τότε που ξεκινούν οι αναμνήσεις αυτής της ενσάρκωσης, θυμάμαι τον εαυτό μου, τέτοια εποχή, να σταχυολογώ έναν ολόκληρο κατάλογο, υπό τις υποδείξεις των ηλικιωμένων γυναικών που με μύησαν στα απόκρυφα, για το τί πρέπει να γίνει ώστε τα σκοτάδια του παρελθόντος να μείνουν στο παρελθόν, και το φως του μέλλοντος να έρθει με τον πρώτο ήλιο του Καλαντάρη. «Οι αποσκευές του χθες, δεν ανήκουν στο αύριο. Άσε τες σήμερα εδώ κι αποχαίρετισέ τες! Βάλε μέσα τις πίκρες, βάλε μέσα τις στενοχώριες, κάτσε πάνω τους με όλο το βάρος της χαράς σου για να κλείσουν.»

Νούμερο ένα οδηγία, να καούν οι πόθοι κι οι σκοτούρες στις φωτιές του δωδεκαήμερου, να γίνουν στάχτη. Όσο ζούσα στο πατρικό μου, το τζάκι άναβε τη νύχτα της 25ης Δεκεμβρίου και έως τις 5 του Γενάρη καιγόντουσαν οι αγκιστρώσεις του παρελθόντος. «Τόσο βαθιά να κοιτάζεις τις φλόγες που το στοιχείο της φωτιάς θα σε λυπηθεί και θα σε εξαγνίσει. Μίλα του, πες του τι ζητάς να αφήσεις πίσω, τι θέλεις να ξορκίσει για ‘σένα». Και σαν περάσουν οι μέρες, μάζεψε και το τελευταίο απομεινάρι καμμένης ζωής και κάνε το σκόνη ευλογίας μαζί με τα πρώτα σιτηρά της Μάνας Γης (στάρι, κριθάρι και σίκαλη). Τρίψε τη σκόνη με τα χέρια σου, εξάγνισε νου, ψυχή και σώμα. Κάνε μια γύρα πόρτες και παράθυρα στο χάραγμα των Φώτων και πάρε μια βαθιά ανάσα της νέας σου ζωής.

(Όταν πέρασαν τα χρόνια και ήρθα στο, δίχως τζάκι, διαμέρισμα της Αθήνας, η οδηγία ήταν απλή. «Φτιάξε μια μικρή εστία σε τσίγκο, με χώμα και πέτρες. Η φωτιά πρέπει να ανάψει!»)

Οδηγία νούμερο δύο, «Τήρησε το Νόμο της Ροής! Εναρμονίσου με τις ενέργειες της γαίας και των ανθρώπων της». Εάν θέλεις να φυτέψεις το σπόρο της ευχής, τώρα είναι η καλύτερη περίοδος για να το κάνεις. Συγκεκριμένα, από τις πρώτες μέρες του χειμερινού ηλιοστασίου, έως και την Πρωτοχρονιά. Ένας χείμαρρος ενεργειών αναβλύζει αυτή την ώρα γύρω σου, αν ενσωματωθείς, η ταχύτητά του θα σε παρασύρει εκεί που ονειρεύεσαι. Διαλογίσου σε αυτό. Κάνε μια λίστα με όσα επιθυμείς να αποτινάξεις από επάνω σου, καθώς και μια δεύτερη με όλα όσα θέλεις να έλξεις στη ζωή σου. Θα πρέπει να υπάρχει ο χώρος για να δεχτείς κάθε τι καινούριο. Για αυτό και είναι σημαντικό «να αφήσεις τις αποσκευές (εκκρεμότητες και γεγονότα) του χθες, εκεί που ανήκουν».

Ξεκίνα με το υλικό επίπεδο. Φέρε τούμπα το σπίτι σου! Άδειασε τις ντουλάπες, πέτα την παλαιωμένη και άχρηστη σαβούρα. Πέτα αυτό το ενοχλητικό σπασμένο καρεκλάκι, που κάθε φορά που κάθεσαι επάνω του τρίζει και επαναπαύεσαι πως θα το κάνεις «κάποια άλλη στιγμή». Κάνε το τώρα! Ξεσκόνισε, τρίψε, γυάλισε, σκούπισε καλά, πλύνε τις βρωμιές και καθώς κάνεις αυτά τα γήινα, πες τα μαγικά λόγια της συγχρονικότητας «Όπως φεύγει η βρωμιά, να φύγει η γρουσουζιά». Η γιαγιά Ωραιάνθη (όχι βιολογική γιαγιά, αλλά γιαγιά της καρδιάς http://www.mysticdetox.com/homewitchcraft), έλεγε πάντα πως αν δεν μπορείς να κοιτάξεις τριγύρω στο χώρο σου και να διατηρήσεις ένα νου καθαρό, τότε ο χώρος σου θέλει μια καλή τακτοποίηση. Ή όπως έλεγε η μέντοράς μου, «σε βρώμικη κουζίνα δεν μπορείς να μαγειρέψεις!».

Οδηγία νούμερο τρία, «στην εκπνοή του χρόνου, δείξε στο σύμπαν την ευγνωμοσύνη σου, μια καρδιά γεμάτη ευχαριστίες, έλκει φως, αγάπη κι αφθονίες». Για το σκοπό αυτό, κατέβαινα στο γυαλό. Εκεί όπου οι τρεις Μοίρες θα ξαπόστεναν να δροσιστούν, αφού μοίραζαν τις τύχες της νέας χρονιάς. «Κατέβα κρυφά, ανθρώπου μάτι μη σε δει, στα βαθιά σκοτάδια και στον αντικατοπτρισμό των άστρων στη θάλασσα, εκεί που σκάει το κύμα», κι έπαιρνα εγώ τότε το ζωντανό, το μικρό δύσμοιρο μαλτεζάκι, σαν δικαιολογία για να την κοπανήσω λίγη ώρα πριν αλλάξει ο χρόνος, «θα τα κάνει επάνω του! Πρέπει να το βγάλω βόλτα» έλεγα, και τό ‘σκαγα με τρεις χούφτες ζάχαρη (το δώρο για την Κλωθώ, τη Λάχεσις και την Άτροπο) και τις ευχαριστίες.

Η ευγνωμοσύνη, μαζί με την αγάπη, είναι οι ισχυρότερες ενέργειες σε αυτή τη γη. Μια καρδιά που νιώθει ευγνωμοσύνη είναι πλήρης. Ένας νους που δεν μιζεριάζει, είναι φωτεινός. Έτσι έμαθα και επιδιώκω να το διατηρώ. Στην εκπνοή του χρόνου, λοιπόν, αφιέρωσε λίγη ώρα σε εσένα. Βγες έξω, στρέψε το βλέμμα σου ψηλά στα άστρα, αυτά τα ίδια που κοιτούσαν οι τρεις Μάγοι, σαν να αντικρύζεις την ψυχή σου. Κάθε φωτάκι στον ουρανό και ένα φως ευχαριστίας μέσα σου.

«Ευχαριστώ τη Μητέρα Γη,
ευχαριστώ τον Πατέρα Ουρανό,
ευχαριστώ την Ουράνια Πηγή
για όλα όσα είμαι, για όλα όσα έχω.
Ευχαριστώ το φυσικό μου σώμα,
τον Ναό του ζώντος Θεού.
Ευχαριστώ τις τρεις Μοίρες
που όρισαν τη ζωή με σκιά και φως
για να διαγράφεται πιο φανερά
το μονοπάτι μου.
Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου
και τη νιώθω βαθιά στην καρδιά μου,
για τις δύσκολες στιγμές που με έκαναν
να εκτιμήσω κάθε τι δεδομένο σε αυτή τη ζωή.
Ευχαριστώ που είμαι ευλογημένος
να βιώνω, να εκφράζω, να δίνω
και να λαμβάνω Αγάπη.
Με Φως, είμαι έτοιμος να διαβώ το κατώφλι
της νέας εποχής που έρχεται
με πραγματικότητες άγνωστες
που θα γίνουν οικείες.
Μέσα στο άγνωστο, θα Σε βρίσκω πάντα
σαν ένα κύμα που αναγνωρίζει μέσα του
τον ίδιο τον ωκεανό»

Κλείσε τα μάτια απαλά, εστίασε στο κέντρο του στήθους και νιώσε τις μαγικές ενέργειες των σπειρών του χρόνου, καθώς ολοκληρώνουν άλλη μια στροφή στο άχρονο και άπειρο παρόν. Πόσο ευλογημένος είσαι; Μπορείς να το αντιληφθείς; Πόσο τυχερός… πόσο ισχυρός σε απόλυτη ενότητα με την Ουράνια Πηγή;

Οι μέρες γύρω από τα Χριστούγεννα, είναι γεμάτες Αγάπη και Φως. Στον απατηλό κόσμο του δυϊσμού, ας είναι το Άστρο των Χριστουγέννων σύμβολο αποκάλυψης της ιερής συν-ύπαρξης και συν-δημιουργίας. Είμαι εσύ, είσαι εγώ και κοιτώντας σε σου εκφράζω την απέραντη αγάπη μου!

Με Αγάπη,
Νικήτας

Μαγικές γνώσεις από τα κιτάπια των γιαγιάδων

1. Το σπάσιμο του Ροδιού
Το βράδυ της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, βγες έξω από την πόρτα σου και στις δώδεκα ακριβώς σπάσε με δύναμη τρία μεγάλα και ζουμερά ρόδια ψιθυρίζοντας τα μαγικά λόγια:

«Όσα σπόρια έχει το ρόδι
τόσες χαρές να περάσουν το κατώφλι,
να περάσουν, να ριζώσουν
τις χαρές να μεγαλώσουν»

Τα σπέρματα του ροδιού, καλό είναι να μείνουν έως τρεις μέρες απείρακτα. Μια ιδιότυπη μαντεία γίνεται διαβάζοντας το σκόρπισμα των σπόρων, τη συγκέντρωσή τους σε ομάδες/σχήματα καθώς και το πόσο ζουμερά ή στεγνά φαίνονται.

2. Οι κρότοι της αλλαγής
Ένα λεπτό πριν τα μεσάνυχτα σβήσε όλα τα φώτα, κλείνοντας το γενικό. Με του που αλλάξει ο χρόνος, άναψε το γενικό, να φωτίσει το σπίτι και αντάλλαξε ευχές αγάπης με τους δικούς σου. Το κακό ξορκίζεται με φασαρία αγάπης!

3. Το γλύκισμα των τριών Μοιρών
Άσε δίπλα σε μια αστροβρύση (βρύση σε εξωτερικό χώρο), σε πηγή με τρεχούμενο νερό, σε ρυάκι ή σε ένα βράχο της θάλασσας, τρεις χούφτες ζάχαρη με τις ευχαριστίες για την κάθε Μοίρα.

«Ευχαριστώ σε Κλωθετώ, που τη ροή ορίζεις,
κι εσέ γλυκιά μου Λάχεσις που τη ζωή χαρίζεις
μέχρι να ‘ρθει η ώρα σου Άτροπε να μιλήσεις
και τη ζωή μου ήρεμα στο τέλος να οδηγήσεις»

4. Το γούρι του οίκου
Μπορείς να φτιάξεις το προσωπικό σου γούρι του οίκου, παίρνοντας ένα παλαιό μεγάλο κλειδί που, αφού το μυρώσεις με λάδι από καντηλάκι και ροδόνερο, θα το δέσεις με μια κόκκινη κορδέλα να κρέμεται πίσω από την πόρτα του σπιτιού σου. Το κλειδί αυτό το χτυπούσαν τρεις φορές στην πόρτα όταν έβγαιναν από το σπίτι λέγοντας: «Από την ασφάλεια φεύγω, στην ασφάλεια να γυρίσω, δίχως σφάλμα με καθαρό το διάβα μου»

5. Το γούρι του μαγαζιού
Οι έμποροι και μαγαζάτορες, για να πάνε καλά οι δουλειές και τα νέα ξεκινήματα, έριχναν λίγο τριμμένο μελομακάρονο από έξω προς τα μέσα, στο κατώφλι του μαγαζιού, σταυρωτά καλώντας τους πελάτες «Να κολλήσουν όπως κολλάει η μέλισσα στο μέλι».

6. Κάθαρση
Πριν αλλάξει η χρονιά, στην καθαριότητα του σπιτιού, για να σπάσουν τα ενεργειακά δεσμά του παρελθόντος, άναβε η ιερή φωτιά της Εστίας για το δωδεκαήμερο, γινόταν ένα λιβάνισμα ανήμερα των Χριστουγέννων και άλλο ένα παραμονή Πρωτοχρονιάς με συνδυασμό βενζόης (για να εξαφανιστούν τα πάθη), αρσενικού (δάκρυ) και κάντιου, ένα πήλινο πιατάκι με χοντρό αλάτι και νερό φρέσκο κρυβόταν σε κάποια γωνία, να τραβήξει τις αρνητικότητες, το οποίο ξέπλεναν σε εξωτερική βρύση κι έπειτα το έσπαγαν με δύναμη το βράδυ της παραμονή. Στην Ανατολή της 1ης του Γενάρη, ξημερώνοντας άνοιγαν τις κουρτίνες να μπει το πρώτο φως το σκιασμένο σπίτι, άνοιγαν και ένα παράθυρο να αναπνεύσει ο οίκος και έλεγαν:

«Καλώς τον Καλαντάρη μας,
τον πρώτο χορευτή μας
με χαρά σε υποδεχόμαστε, χαρές να φέρεις
υγεία, αφθονία, αγάπη κι έρωτα»

7. Το άνοιγμα των Ουρανών
Την παραμονή των Φώτων (5 του Γενάρη), στις δώδεκα τα μεσάνυχτα και για ένα μοναχά λεπτό, οι ουρανοί ανοίγουν και καθώς το άρμα του Θεού περνάει με τις στρατιές Αγγέλων, μπορείς να ζητήσεις κάτι. Ό,τι κι αν ζητήσεις, με αγνή καρδιά, αν είναι του Θεού το θέλημα θα γίνει. «Του Θεού το θέλημα», φυσικά πάει αρκετά βαθιά, στη σχέση που έχει αυτό που ζητάς με το κατά πόσο, ο θεϊκός σου εαυτός το έχει πραγματικά ανάγκη για να εξελιχθεί. Για αυτό, προσέξτε καλά τι θα ευχηθείτε!!

Όλα τα παραπάνω, αποτελούν φυσικά δοξασίες μιας άλλης εποχής. Κάποιος μπορεί να τα χλευάσει. Όμως, σας λέω με σιγουριά, πως όποιος τηρεί την παράδοση, παίρνει δύναμη από αυτή. Δείτε το σαν μια ευκαιρία να «παίξετε» σαν ένα μικρό παιδί με τα κόλπα των γιαγιάδων. Κάτι ήξεραν αυτές…