Μαγικά μυστικά για πλούτο, προστασία, κάθαρση

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, πόση μαγεία κρύβει η κουζίνα σας; Όταν ήμουν μικρός, θυμάμαι, πολύ πριν γνωρίσω και μελετήσω το μονοπάτι της παραδοσιακής μαγείας, έμπαινα στα μουλωχτά στην κουζίνα της γιαγιάς μου, και όλα φάνταζαν μυστηριακά. Τα γυάλινα μπουκαλάκια με τους παπαρουνόσπορους, τα βαζάκια με τη ρίγανη και τη μαντζουράνα, το χρυσαφένιο μέλι και οι σκουρόχρωμες νταμιτζάνες με το τριανταφυλλόξιδο που έφτιαχνε ο παππούς, ο κατακίτρινος ελίχρυσος, που κρεμόταν ανάποδα στους τοίχους και ο χιλιοχαραγμένος πάγκος της κουζίνας, ποτισμένος χρόνια τώρα με νερά, λίπη και λεκέδες μιας πλούσιας ζωής που χόρταινε τους ανθρώπους της. Ένας χώρος μυρωδάτος με τύλιγε και με την παιδική μου αχαλίνωτη φαντασία, με ταξίδευε σε κόσμους πολύχρωμους, γεμάτους παράξενα πλάσματα και μαγεία!

Η φαντασία είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε, για να επιβιώνουμε. Μας πάει μπρος με ταχύτητα φωτός, μας δίνει λύσεις. Όμως, αρκετές φορές μας κλείνει τα μάτια στα κοντινά σε ‘μας. Μας κάνει να γυρεύουμε το μυστήριο κάπου έξω, μακριά, σε μέρη απόκρυφα, όταν στην πραγματικότητα, όλα βρίσκονται εμπρός μας. Έτσι κι εγώ, μικρό παιδί με το που ήρθα σ’ επαφή με τα πρώτα μαγικά, γλυκάθηκα και άρχισα ν’ αναζητώ αυτούς τους κόσμους. Τους περίεργους, τους απρόσιτους, τους διαθέσιμους μόνο για λίγους εκλεκτούς. Αγνόησα τα απλά και απτά και έτρεξα καλπάζοντας για τα δύσκολα. Μου πήρε χρόνια να συνειδητοποιήσω την απλότητα της μαγικής πρακτικής. Η οποία είναι το μέγα μάθημα για την απλότητα της ζωής. Όλα εδώ είναι. Είτε μέσα σου, είτε ακριβώς μπροστά στα μάτια σου, αρκεί να τ’ ανοίξεις. Κι αν δεν θες να το κάνεις, η ζωή θα σε οδηγεί ξανά και ξανά, στο ίδιο σημείο, μέχρι να δεις.

Αφού μελέτησα τη βοτανολογία με τα γνωστά και άγνωστα βοτάνια της, με τα απόκρυφα ονόματα που έδωσαν οι γιαγιάδες μας, μην και τους κλέψουν τη γνώση (π.χ. μάτι σαλαμάνδρας = σπόροι μουστάρδας, πόδι βατράχου = νεραγκούλα κ.α.), τους μανδραγόρες, τις ρίζες μπελαντόνας και τον υοσκύαμο που έφτιαχναν το ξακουστό φίλτρο του πετάγματος, για αστρικά ταξίδια, έκανα μια παύση. Και τώρα τι; Αλχημιστής θα γίνω; Όχι, εμένα με ενδιέφερε πάντα το μαγικό κομμάτι. Το άυλο, το μεταφυσικό, το μη εξηγήσιμο. Οι ουσίες των βοτάνων, έχουν εξηγηθεί από την επιστήμη. Οι μάγισσες ήταν οι πρώτες θεραπεύτριες, οι πρώτες χημικοί. Γι’ αυτό, άλλωστε, και κυνηγήθηκαν ως όργανα του σατανά. Τόλμησαν να παραμείνουν ένα με τη μητέρα φύση, σ’ εποχές που πρόσταζαν να κοιτάς ψηλά και μακριά και όχι γύρω σου και μέσα σου. Κι έτσι, βάλθηκα ν’ αναρωτιέμαι, αν εξαιρέσεις τις ουσίες των διαφόρων συστατικών, που επιστημονικά έχουν μια επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό (θεραπευτική ή καταστροφική), τι συμβαίνει με τις πρόδηλες ενέργειες που εκφράζονται, χωρίς να δρα κάποια πραγματική μετρήσιμη ουσία; Μα φυσικά, η δύναμη της πίστης, η ενίσχυση των πεποιθήσεων και ο κανόνας της μιμητικής (συμπαθητικής) μαγείας: το όμοιο προκαλεί το όμοιο.

Σ’ ένα πνευματικό επίπεδο, λοιπόν, δεν είναι η χημική σύσταση που επιδρά, αλλά η ενεργειακή δόνηση που ταυτίζεται με τη δράση του κάθε βοτάνου ή σκόνης. Δεν είναι το ξίδι ως υγρό που διώχνει τις κακές ενέργειες, αλλά η αποδοχή ότι η σύστασή του, η οποία αντικειμενικά απολυμαίνει, σ’ ένα δεύτερο πνευματικό επίπεδο, είναι συντονισμένη με τη συχνότητα της κάθαρσης. Συνεπώς, όταν λέμε στη μαγική παράδοση, παραδείγματος χάριν, ότι χρησιμοποιούμε κάποια βότανα ή σκόνες ως φυλακτά, δεν χρησιμοποιούμε τη σύστασή τους, αλλά τη μορφή και τον ενεργειακό τους κραδασμό, τα οποία έχουν εμποτιστεί αιώνες τώρα με τη μεταφορά της πραγματικής τους δράσης, σε πιο λεπτοφυή -μαγικά- επίπεδα. Το πράσινο του βασιλικού και η ιδιότητά του ως εντομοαπωθητικό, σαφώς και θα σχετίζονται με το χρήμα και την απομάκρυνση της βλαπτικής ενέργειας, ο κόκκινος καρπός του ροδιού, σαφώς και θα σχετίζεται με την έμμηνο ρύση και τη γονιμότητα, το χρυσό χρώμα του μελιού, θα σχετίζεται με το χρυσάφι κοκ.

Γίνεται, λοιπόν, σαφές πως πάντοτε το όπλο μας, ήταν η φαντασία σε συνδυασμό με τη γνώση. Δεν πιστεύουμε σε κάτι τυφλά, γιατί έτσι μας είπαν, αλλά γνωρίζουμε τους κρυφούς μηχανισμούς, ώστε να τους εκμεταλλευτούμε προς όφελός μας. Όπως έλεγε η μέντοράς μου «δώσε μου ό,τι θες κι εγώ μπορώ να στο μαγέψω». Έχουμε ανάγκη από τελετουργικά. Είναι ο μόνος τρόπος να μιλήσουμε απευθείας στα πιο απόκρυφα μέρη του ψυχισμού μας. Κάθε άνθρωπος έχει κάτι που του δίνει δύναμη, που ενισχύει την πίστη του, ένα γούρι, κάποιο φυλακτό, κάποιο προσωπικό αντικείμενο ή αντικείμενο αγαπημένου του προσώπου. Και όλα, αποτελούν κομμάτια της μαγικής μας παράδοσης, είτε κάποιος τα χρησιμοποιεί συνειδητά, είτε όχι.

Παρακάτω, σας αναφέρω τα 12 κυριότερα μαγικά συστατικά, τα οποία όλοι έχουμε διαθέσιμα στην κουζίνα μας, αλλά πολλοί δεν γνωρίζουν τις «μαγικές» τους ιδιότητες. Μελετήστε τα, συλλογιστείτε και βρείτε τι εκφράζει το καθένα για εσάς. Και εύχομαι με το τέλος της ανάγνωσης, να μπορείτε συνειδητά, να τα χρησιμοποιήσετε και σ’ ένα πιο πνευματικό επίπεδο, πέρα από τη μαγειρική σας. Η μαγειρική αναδεύει τα συστατικά και η μαγεία τις ενέργειές τους. 🙂

ΚΑΝΕΛΑ
Η ζεστή, διεγερτική φύση της κανέλας, θεωρείται ότι προσελκύει την αφθονία και την επιτυχία, ενώ η φλογερή και γλυκιά της γεύση, συνδέεται με τη γρήγορη εκδήλωση, καθιστώντας την ιδανική για τελετουργικά, τα οποία στοχεύουν στη γρήγορη εισροή χρημάτων ή την άμεση πραγματοποίηση, κυρίως οικονομικών και ερωτικών, επιθυμιών.

Η κανέλα υπήρξε ανέκαθεν εξαιρετικά πολύτιμη, αποτελώντας ανεκτίμητο εμπόρευμα. Η σύνδεσή της με τον πλούτο χρονολογείται απ’ την αρχαιότητα, αφού λόγω της οικονομικής αξίας της, μόνο η ελίτ μπορούσε να την έχει. Κυρίως γι’ αυτό τον λόγο συνδέθηκε συμβολικά με την ευημερία και το χρήμα. Αν θες να γίνεις πλούσιος, άρχισε να συμπεριφέρεσαι σαν να είσαι ήδη. Μόνο έτσι ανοίγει η κάνουλα και ρέει η αφθονία.

Έτσι, εισήλθε στις μαγικές παραδόσεις κάθε εποχής και έφτασε στις μέρες μας, να θεωρείται ακόμα συστατικό υψηλών δονήσεων, ικανό να μας συντονίσει με τον πλούτο και την επιτυχία. Το γλυκό και πικάντικο άρωμά της, μαγνητίζει τη θετική ενέργεια, προσελκύοντας ευκαιρίες και καλοτυχία. Η κοκκινωπή-καφέ απόχρωσή της, συμβολίζει τον χρυσό και τους πύρινους πλούτους. Σκόνη κανέλας βάζουμε στο πορτοφόλι μας, την τρίβουμε στα χέρια μας, καίγεται ως θυμίαμα ή με αυτήν «ντύνουμε» τα κεριά που προορίζονται για τελετουργικά, ώστε να μας έρθει άμεσα το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Μαγική συνταγή:
Μια τσιμπιά σκόνη κανέλας μπορώ να φυσήξω από έξω προς τα μέσα, στην είσοδο του σπιτιού ή του μαγαζιού, για να έλξω την ευημερία και την αφθονία. Αυτό το κάνω συνήθως την πρώτη του μήνα ή του χρόνου, ενώ εναλλακτικά μπορώ να σχηματίσω ένα κύκλο με κανέλα κάτω από το χαλάκι της εισόδου, με δεξιόστροφη φορά. Καθώς τα κάνω αυτά, οραματίζομαι και νιώθω να βιώνω την ευημερία, ψιθυρίζοντας τρεις φορές την ευχή: «Κόκκος γλυκός, κόκκος καυτερός, κόκκος μυρωδάτος, γλυκιά ζωή να φέρει με πλούτο κι αφθονία»

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
Πρόκειται για ένα βότανο το οποίο κυριαρχεί στη σκέψη μας, όταν μιλάμε για προσέλκυση πελατείας. Δεν είναι λίγοι οι μαγαζάτορες, που τοποθετούν μια γλάστρα βασιλικού στην είσοδο του καταστήματός τους, πιστεύοντας ακράδαντα στη δύναμη του φυτού, να έλκει τις γεμάτες τσέπες, να ξοδέψουν. Παράλληλα, ο βασιλικός συνδέεται με τον έρωτα, τη γονιμότητα και την προστασία από το κακό μάτι.

Σε διάφορες περιοχές της αρχαιότητας, ο βασιλικός θεωρούταν ιερό φυτό, φυτευόταν γύρω απ’ τα σπίτια, συνδεόταν με βασιλείς ή ακόμα και με θεότητες, ενώ οι νέοι τον έφεραν επάνω τους για να είναι προστατευμένοι και να βιώνουν τον πλούτο και τις θεϊκές ευλογίες, τον έρωτα και την αγάπη.

Το έντονο πράσινο χρώμα των φύλλων του, αντανακλά την ενέργεια των χρημάτων, της ζωτικότητας και της ανάπτυξης. Το έντονο άρωμά του, το οποίο απωθεί τα έντομα, έχει συνδεθεί συμβολικά με την απομάκρυνση της αρνητικής ενέργειας και την τόνωση. Έτσι, στη μαγική παράδοση αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα όπλα για κάθαρση, απομάκρυνση αρνητικών δονήσεων και προσέλκυση της αφθονίας. Εννέα φύλλα δεμένα με κόκκινη κλωστή ή εννέα σπόρια βασιλικού, τοποθετούμε στο πορτοφόλι ή στο ταμείο μας, με τα βρασμένα φύλλα του φτιάχνουμε ράντισμα πλούτου, τα αποξηραμένα φύλλα του τα καίμε ως θυμίαμα ή με τα φρέσκα, μαζεμένα παραμονή της Πανσελήνου, φτιάχνουμε λαδάκια αφθονίας.

Μαγική συνταγή:
Σε μπεν μαρί λιώνουμε τρία αγνά μελισσοκέρια, τα οποία έχουμε πάρει από εκκλησία, μέσα στο λιωμένο μείγμα ρίχνουμε τρεις πρέζες αποξηραμένα-τριμμένα φύλλα βασιλικού (μαζεμένα παραμονή Πανσελήνου, αφημένα στ’ άστρα το βράδυ της Πανσελήνου και έπειτα σε αποξήρανση έως τη Νέα Σελήνη, όπου πραγματοποιείται η συγκεκριμένη συνταγή). Ανακατεύουμε μ’ ένα ξυλάκι πεύκου δεξιόστροφα μελετώντας την επιθυμία μας για πλούτο, εισροή χρημάτων και ευμάρειας. Απομακρύνουμε το μείγμα από τη φωτιά, μόλις αρχίσει να πήζει, ξεκινάμε να το ζυμώνουμε με τα δάκτυλά μας και να του δίνουμε μορφή κωνικού κεριού, στο κέντρο, κατά το πλάσιμο, τοποθετούμε ένα φυτιλάκι. Τ’ αφήνουμε να κρυώσει εντελώς και το τυλίγουμε σε πράσινο πανί. Όποτε το έχουμε ανάγκη, ανάβουμε το κεράκι αυτό και κάνουμε την ευχή μας: «Λάμψε φλόγα πράσινη, βασιλική και φέρε μου…». Αφήνουμε τη φλόγα να κάψει για 7 λεπτά και τη σβήνουμε με λίγο σάλιο.

ΔΑΦΝΗ
Αθανασία, προφητεία, πλούτος, νίκη… Ο θάμνος-σύμβολο του Θεού Απόλλωνα. Με φύλλα δάφνης στεφάνωναν τους νικητές των αθλητικών αγώνων στον αρχαίο ελληνορωμαϊκό κόσμο, φύλλα δάφνης μασούσε σε έκσταση η Πυθία για να βγάλει τους χρησμούς της, ενώ στους ναούς καίγονταν ως μέσο επίκλησης της θεϊκής εύνοιας.

Στη μαγική παράδοση, τα φύλλα δάφνης χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση των επιθυμιών. Το πλούσιο πράσινο χρώμα τους, συμβολίζει την αφθονία και τον θρίαμβο έναντι των εμποδίων. Πάνω σ’ αυτά γράφουμε τις ευχές μας με κόκκινο μελάνι, τα καίμε ως θυμίαμα με προσευχές που ανεβαίνουν στα ουράνια, τα τοποθετούμε κάτω απ’ το μαξιλάρι μας, για όνειρα προφητικά που σχετίζονται με οικονομικά ζητήματα και επιτυχίες.

Μαγική συνταγή:
Το μάτι του Θεού: Παίρνω ένα ωραίο, καλοσχηματισμένο και πλατύ φύλλο αγγελικής, επάνω του τοποθετώ σε στρώσεις: ένα φύλλο δάφνης, ένα φύλλο μυρτιάς και τον μαύρο καρπό της. Με κόκκινη κλωστή ράβω τα παραπάνω με σταυρωτές βελονιές, να σχηματιστεί ένα μάτι με την κόρη στη μέση. Ρίχνω 3 σταγόνες μέλι, να κυλήσουν επάνω στον μαύρο καρπό, λίγη ζάχαρη και μια τσιμπιά κανέλα, να κολλήσει στο μέλι. Τινάζω το φύλλο να φύγουν τα περιττά και τ’ αφήνω να στεγνώσει.  Αυτό, το κρύβω στο συρτάρι μου, για προστασία, νίκες και θεϊκή εύνοια. Όποτε το έχω ανάγκη, το φέρνω κοντά στη μύτη, ρουφάω το άρωμα των βοτάνων και ψελλίζω: «Φως στα μάτια μου, φως στα σκοτάδια μου, φως στις ερημιές μου, λάμψε να δω καθαρά και να νικήσω».

ΛΕΜΟΝΙ
Σύμβολο ηλιακό, της καθαρότητας και της διαύγειας. Ως οικιακό καθαριστικό για αιώνες, έχει ταυτιστεί συμβολικά με την ενεργειακή κάθαρση και την απομάκρυνση των εμποδίων αλλά και με την αποτοξίνωση. Η αναζωογονητική μυρωδιά του λεμονιού, οδηγεί στην ανανέωση και στην απομάκρυνση της διανοητικής θολούρας, ενώ τ’ άνθη της λεμονιάς είναι σύμβολο νεότητας και αγνότητας. Διώχνει τη ζήλεια.

Στη μαγική παράδοση, το χρησιμοποιούμε κυρίως για απορρόφηση και απομάκρυνση της αρνητικής ενέργειας. Τέσσερις φέτες λεμονιού, τοποθετούνται στις τέσσερις γωνίες του χώρου μας, ή στα πόδια του κρεβατιού. Όσο πιο σύντομα χαλάσει η κάθε φέτα, τόση αρνητική ενέργεια έχει απορροφηθεί. Ως ρόφημα, το συναντάμε σε «μαγικά» τσάγια που σκοπό έχουν την απομάκρυνση της θλίψης, μαζί με αλάτι συνήθως. To αλάτι απορροφά την αρνητικότητα και το λεμόνι δίνει τη νέα πνοή ζωτικότητας που χρειάζεται το άτομο.

Μαγική συνταγή:
Μια πρέζα αμάραντος και μια κουταλιά μέλι, διαλυμένα σε 3 κουταλιές χυμό λεμονιού, φτιάχνουν ένα όμορφο άρωμα που θεωρείται πως ευλογεί με τύχη και προστασία, όποιον το φορά ή το ραντίζει στα ανοίγματα του οίκου του. Αυτό το φτιάχνεις με τη νέα σελήνη και το αποθηκεύεις σε μέρος σκοτεινό για έναν κύκλο φεγγαριού. Ύστερα, το χρησιμοποιείς ψιθυρίζοντας τις ευχές σου.

ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ
Το μοσχοκάρφι με την πικάντικη γεύση του, είναι επίσης συνδεδεμένο με τον πλούτο, την αγάπη και την προστασία. Όπως και η κανέλα, τα μοσχοκάρφια είχαν πάντοτε υψηλή εμπορική αξία, γι’ αυτό και τα είχαν κυρίως άτομα, των ανώτερων κοινωνικών τάξεων.

Στη μαγική παράδοση το συναντάμε ως συστατικό σε ερωτικά φίλτρα, μαζί με κάρδαμο και πατσουλί, ενώ η κύρια δράση του είναι να κάνει το κακό να «σκάει».

Μαγική συνταγή:
Οι βαριές ενέργειες, οι χαμηλές δονήσεις, αλλάζουν όταν «σκάνε», με κρότο. Γι’ αυτό τον σκοπό ρίχνουμε 3 πρόκες γαρύφαλλο σε φωτιά που καίει, μελετώντας το κακό να φύγει, ή όταν ξέρουμε από πού προέρχεται η αρνητική ενέργεια, καρφώνουμε με μια βελόνα την πρόκα και την κρατάμε μέσα στη φλόγα ενός κεριού. Λέμε τρεις φορές το όνομα του ατόμου που θεωρούμε πως βάλλει εναντίον μας και περιμένουμε να σκάσει η πρόκα. Aν δεν σκάσει, τότε δεν έχουμε υπολογίσει ορθά την εχθρική προέλευση. Αν σβήσει η φλόγα, τότε το άτομο αυτό είναι πιο ισχυρό από εμάς και πρέπει άμεσα να προβούμε σε κάποια προστασία.

ΑΛΑΤΙ
Το άλας της ζωής. Παγκόσμιο σύμβολο καθαρότητας, συντήρησης, προστασίας. Ασπίδα για κάθε κακό, ακόμα και για τον ίδιο τον διάβολο.

Στην αρχαιότητα ήταν τόσο σημαντικό τ’ αλάτι, όπου κάποιοι το αναφέρουν και ως μέσο πληρωμής των Ρωμαίων στρατιωτών (κάτι, βέβαια, που δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα ιστορικά, ωστόσο καταλαβαίνουμε τη σπουδαιότητά του). Η χρήση του για τη συντήρηση των τροφίμων, το ταύτισε συμβολικά με την ενεργειακή κάθαρση και τη διατήρηση του φωτός, μ’ ένα αόρατο αλλά αδιαπέραστο ενεργειακό πλέγμα προστασίας. Το ρίχνουμε πίσω απ’ τον ώμο μας για την αντιστροφή της κακοτυχίας, σε εισόδους χώρων για απομάκρυνση των αρνητικών επιρροών ή δημιουργούμε προστατευτικούς κύκλους σε τελετουργικά με επίκληση πνευμάτων.

Μαγική συνταγή:
Σ’ ένα μικρό μπολ βάζω φρέσκο καθαρό νερό και τρεις πρέζες χοντρό αλάτι, σταυρωτές. Περνάω μ’ αυτό από κάθε δωμάτιο, οραματιζόμενος την αρνητικότητα να μαζεύεται στο νερό και να καίγεται με τ’ αλάτι. Μπορώ να οραματιστώ ένα έντονο γαλάζιο φως, στην επιφάνεια του νερού, το οποίο, όσο περισσότερη αρνητικότητα μαζεύει, τόσο περισσότερο λαμπυρίζει. Στη συνέχεια, βγάζω το μπολάκι έξω απ’ το σπίτι (η γιαγιά μου το έκρυβε στο κανάλι, κάτω απ’ τα κεραμίδια) και το αφήνω να εξατμιστεί. Θα δω τις επόμενες ημέρες το αλάτι να έχει αφρίσει, να έχει βγει έξω από το μπολ ή ακόμα και να το έχει ραγίσει. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα λόγια, που λέγονται κατά την περιφορά του μπολ στο σπίτι, η γιαγιά μου συνήθιζε να μελετάει «Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά, σκορπίζει ο διάβολος σαν το αλάτι που λιώνει στο νερό», αλλά κατά τόπους έχω συναντήσει κι άλλες ευχές, όπως: «Νερό και χώμα, όπου βρεθεί, καμία κατάρα δεν κρατά, μέσα στο σπίτι που ζω εγώ, έχω την ευλογία απ’ τον Θεό» ή «Τούτο τ’ αλάτι να ψήσει τις συμφορές, τούτο τ’ αλάτι να διαλύσει τις γκαντεμιές, σαν τ’ αλάτι στο νερό να διαλυθούν και στο σπίτι τούτο οι χαρές να ‘ρθουν». Μεγαλύτερη σημασία, έχει η πρόθεση, η πίστη και ο οραματισμός.

ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΟΔΑ
Όπως και το αλάτι, έτσι και η μαγειρική σόδα, λόγω ιδιοτήτων και χρώματος, έχει ταυτιστεί με την καθαρότητα και την προστασία. Κυρίως αποτελεί συστατικό ενεργειακής κάθαρσης, μέσα στο νερό του σφουγγαρίσματος, αλλά και μέσο κατάσβεσης των ενεργειών ύστερα από έναν τσακωμό. Αυτός ο συμβολισμός, οφείλεται στη χρήση της να σβήνει μικρές φωτιές, από ατυχήματα στην κουζίνα ή για εμάς, τα μαγισσάκια, από ατυχήματα με κεριά, κατά τη διάρκεια τελετών. Ήταν μια οδηγία του δασκάλου μου, να έχω πάντοτε μια χούφτα σόδα κοντά μου, ώστε αν φουντώσουν οι φλόγες να τις σβήσω αμέσως με αυτήν.

Έτσι, στη μαγική παράδοση, σχετίζεται κυρίως με την απομάκρυνση των έντονων (όχι απαραίτητα αρνητικών) ενεργειών, «σβήνει την υπερένταση», όπως μου είχαν πει κάποτε. Ψεκάζουμε με νερό και σόδα τον χώρο μας, τη φυσάμε για κάθαρση στις γωνίες του σπιτιού, καθαρίζουμε με αυτήν πατώματα και τοίχους.

Μαγική συνταγή:
Στο νερό του σφουγγαρίσματος θα βάλω μια κοφτή κουταλιά του γλυκού σόδα, μια κοφτή κουταλιά του γλυκού αμμωνία, τρεις πρέζες σταυρωτές χοντρό αλάτι, ένα φύλλο δάφνης, ένα ξυλάκι κανέλας, λευκό ξύδι και μερικές σταγόνες λεμόνι. Μ’ αυτό θα περάσω ως δεύτερο ή τρίτο χέρι το πάτωμα. Αν πέσουν κάπου το δαφνόφυλλο ή το ξυλάκι κανέλας, τα αφήνω εκεί που έπεσαν για τρεις ημέρες και ύστερα τα μαζεύω και τα βάζω ως αρωματικά σε ένα διακοσμητικό μπολ. Σφουγγαρίζω με δεξιόστροφες κινήσεις μελετώντας τι θέλω να έλξω και με αριστερόστροφες, τι θέλω να διώξω απ’ τον χώρο μου. Το νερό του κουβά, το αδειάζω σε χώμα.

ΑΜΜΩΝΙΑ
Το αλάτι του Άμμωνος Διός. Λευκή κρυσταλλική ουσία, χρήσιμη κυρίως στη ζαχαροπλαστική. Η ιδιότητά της να μεταμορφώνει τα γλυκά, της έδωσε τη συμβολισμό της ενεργειακής μεταμόρφωσης, της απομάκρυνσης της στασιμότητας και των εμποδίων, τη διάλυση των περιορισμών.

Στη μαγική παράδοση, χρησιμοποιείται ως σύμβολο άμεσης αλλαγής και κινητοποίησης, διάσπασης των αρνητικών επιρροών και των παγιωμένων ενεργειών. Είναι από τα κυριότερα συστατικά κάθαρσης, μαζί με το αλάτι και τη μαγειρική σόδα.

Μαγική συνταγή:
Πέρα από το νερό σφουγγαρίσματος, που αναφέρθηκε παραπάνω, μπορούμε να ρίξουμε ένα κουταλάκι του γλυκού στο νερό της μπανιέρας, μαζί με έλαιο λεβάντας και χοντρό αλάτι, και βυθιζόμενοι σ’ αυτό να οραματιστούμε κάθαρση και φωτεινές ενέργειες να μας τυλίγουν. Έναν κύκλο με την κρυσταλλική αυτή σκόνη, μπορούμε να κάνουμε κάτω από το πατάκι της εισόδου, για να μεταμορφώνονται οι αρνητικές ενέργειες, σε θετικές, κατά το πέρασμά τους στον χώρο μας.

ΞΙΔΙ
Αυτό κι αν είναι ένα συστατικό που ταυτίζεται με την κάθαρση και την απολύμανση! Είναι απολύτως σαφές, αν κρίνετε και απ’ όσα έχουν προηγηθεί, πως είναι ξεκάθαρη η ταύτιση του ξιδιού με την εξάλειψη της αρνητικότητας και των εμποδίων και την κάθαρση.

Η όξινη, αιχμηρή του μυρωδιά (όπως και όλες οι έντονες όξινες μυρωδιές), στη μαγική παράδοση, ήταν όπλο κατά των βλαβερών ενεργειών, όπλο που καθάριζε και άνοιγε τον δρόμο για την ελεύθερη ροή της αφθονίας. Το χρησιμοποιούμε σε εξαγνιστικά λουτρά, για επαναφορά της ενέργειας, για οικονομικά θέματα και θεραπείες. Η πρώτη μου επαφή με το ξίδι, ως μαγικό συστατικό, ήταν στα δέκα μου έτη, όταν η γιαγιά μου, μ’ έμαθε να φτιάχνω ένα θεραπευτικό βάμμα που «έκλεινε» τις πληγές. «Το ξίδι, το λάδι και το μαραθοκλωνάρι, διώχνει το κακό». Μια συνταγή που στην εποχή της ήταν πασίγνωστη, αλλά τώρα έχει χαθεί. Τη φυλάω ευλαβικά γραμμένη στα τεφτέρια μου. Ταυτόχρονα, μου είχε μιλήσει για τις κατάρες που έκαναν με το ίδιο όξινο υγρό. Το έριχναν σ’ ένα παλιό βρώμικο τηγάνι, μαζί με τούφες από τα μαλλιά του ατόμου που ήθελαν να βλάψουν, και μελετούσαν, βρόμα και δυσωδία να τυλίξουν το άτυχο άτομο, κάνοντάς το μη θελκτικό και απομακρύνοντας οποιονδήποτε από κοντά του. Δυστυχώς, έτσι είναι πάντοτε η ζωή. Αν έχεις μαχαίρι, μπορείς να κόψεις ψωμί να τραφείς ή και να τραυματίσεις κάποιον. Πόσο μάλλον, όταν δεν αφήνεις αποτυπώματα… Το άδικο, όμως, επιστρέφει στον αφέντη του.

Μαγική συνταγή:
Ήδη έχει αναφερθεί το νερό του σφουγγαρίσματος. Σε αυτό το σημείο, θα σας δώσω μια πιο ωραία και ιδιαίτερη συνταγή, την οποία κι εγώ βρήκα πριν είκοσι χρόνια περίπου, στην αναζήτησή μου και τη θεωρώ αλάνθαστη. Πρόκειται για «Το Ξίδι των Τεσσάρων Ληστών», και προέρχεται από τη μαγική παράδοση της Νέας Ορλεάνης. Η ιστορία της έχει μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς αρχικά δεν επρόκειτο για κάποια μαγική συνταγή, αλλά για ένα αποτρεπτικό μέσο ενάντια στην πανώλη, κάτι που επιβεβαιώνει περίτρανα αυτό που σας έγραψα αρχικά, για τη χρήση της πραγματικής ιδιότητας σε μια μεταφορική ενεργειακή δόνηση.

Λέγεται, πως τα χρόνια της Μεγάλης Πανώλης στη Γαλλία (γύρω στο 1721),  μια ομάδα τεσσάρων ληστών έμπαινε και ρήμαζε τα σπίτια των ασθενών ή εκλιπόντων, δίχως να κολλάνε οι ίδιοι το θανατικό. Όταν τους συνέλαβαν, ως αντάλλαγμα για την ατιμωρησία τους, δέχθηκαν ν’ αποκαλύψουν τη μυστική τους αντισηπτική συνταγή που τους κρατούσε υγιείς. Σαφώς, με την πάροδο των ετών η αυθεντική συνταγή, όπως και η πραγματική ιστορία των ληστών, έχουν χαθεί, ή στην καλύτερη διαστρεβλωθεί, αν και υπάρχουν κάποιες αναφορές από γάλλους αρωματοθεραπευτές της εποχής ή μεταγενέστερους, οι οποίοι ισχυρίζονται πως κατέχουν την αυθεντική συνταγή. Από τη Μασσαλία του 18^ου αιώνα, η συνταγή, ή καλύτερα να πω η ονομασία και δράση αυτού του μείγματος, έφτασαν στη Νέα Ορλεάνη όπου συνδυάστηκαν με τη μαγική παράδοση της τέχνης των Βουντού και έχουμε πλέον τη μαγική χρήση του Ξιδιού των Τεσσάρων Ληστών. Όχι ως ακριβή συνταγή, αλλά περισσότερο ως ένα μείγμα με έντονες οσμές και συνδυασμούς συστατικών, που από τη φύση τους είναι αντισηπτικά σε γήινο επίπεδο και αποτρεπτικά σε πνευματικό, για κάθε τι αρνητικό. Σας παραθέτω παρακάτω μια δοκιμασμένη συνταγή, αν και μπορείτε να βρείτε αρκετές στο διαδίκτυο ή και να το αγοράσετε έτοιμο από διάφορα καταστήματα. Προσωπική μου άποψη, μη δίνετε λεφτά για κάτι που δεν σας εγγυάται κανείς τα συστατικά του και το οποίο είναι καλύτερο να εμποτιστεί με τη δική σας ενέργεια.

Υλικά
– 1,5 λίτρο μηλόξιδο
– 1 κ.σ. σκόνη καμφοράς
– 1 κ.σ. δενδρολίβανο
– 1 κ.σ. μέντα
– 1 κ.σ. αρτεμισία
– 1 κ.σ. λεβάντα
– 1 κ.σ. φασκόμηλο
– 1 κ.σ. λεμονόχορτο
– 1 κ.σ. απήγανος

Ανακατεύω όλα τα υλικά και τα σφραγίζω καλά, σε αεροστεγές βάζο. Το κρύβω σε μέρος ανήλιαγο για έξι εβδομάδες και ύστερα το στραγγίζω, το μοιράζω σε μπουκαλάκια και το χρησιμοποιώ. Mε το ξίδι αυτό, μπορώ να σφουγγαρίσω ή να προσθέσω λίγο στη μπανιέρα, μαζί με αιθέριο έλαιο λεβάντας, για καθαρισμό της αύρας. Για δύσκολες καταστάσεις, μπορώ να γράψω σ’ ένα χαρτί τη δυσκολία που αντιμετωπίζω, να το βουτήξω στο ξίδι, κι αφού στεγνώσει, να το κάψω και να σκορπίσω τις στάχτες στους τέσσερις ανέμους.

ΣΙΝΑΠΙ (ΣΠΟΡΟΙ ΜΟΥΣΤΑΡΔΑΣ)
Μελετώντας κανείς τη Βίβλο, θα συναντήσει την παραβολή του Ιησού Χριστού με τον σπόρο σιναπιού. Μια παραβολή για τη δύναμη της πίστης καθώς και για τον απαραίτητο χρόνο, όπου πρέπει να δώσει κανείς, στους μηχανισμούς του σύμπαντος για να έρθει η εξέλιξη (το θαύμα). Ανέκαθεν, ο σπόρος σιναπιού συμβόλιζε τη δύναμη και την προστασία. Την πίστη πως κάτι μικρό και ταπεινό, μπορεί να μετουσιωθεί σε κάτι μεγάλο και τρανό, αν του δώσουμε τον χώρο και τον χρόνο ν’ αναπνεύσει.

Στη μαγική παράδοση, οι σπόροι σιναπιού φοριούνται ως φυλακτό, σε πουγκί γύρω από τον λαιμό, σκορπίζονται στη φωτιά, για να καεί το κακό ή γύρω από τα σπίτια και τα χωράφια, για προστασία. Oι χρυσαφένιοι σπόροι, συνδέονται με την ηλιακή ενέργεια και τον χρυσό, κάτι που μας συντονίζει στον πλούτο.

Μαγική συνταγή:
Σ’ ένα μικρό γυάλινο μπουκαλάκι (περίπου 2x4cm), τοποθετώ τους χρυσαφένιους σπόρους του σιναπιού μαζί με ψήγματα χρυσού και αιθέριο έλαιο περγαμόντο. Μέσα, βάζω μια τρίχα απ’ τα μαλλιά μου και το φυσάω τρεις φορές. Το σφραγίζω πολύ καλά και το φυλάω κάπου να μην το πειράξει κανείς. Το ανακινώ, ν’ αναδευτεί το περιεχόμενο και κάνω τις ευχές μου, όποτε το έχω ανάγκη.

ΜΕΛΙ
Τι να πει κανείς γι’ αυτό το Θείο Νέκταρ, το οποίο μας χαρίζουν οι μέλισσες… Σύμβολο αγάπης, πλούτου, αφθονίας. Το χρυσό του χρώμα και η γλυκιά του μυρωδιά και γεύση, είναι σύμβολα θεϊκής ροής και ευλογίας.

Η μαγική του ιδιότητα, είναι να «κολλάει» τις ενέργειες, να συνδέει και να συγκρατεί. Είναι συντονισμένο με την ενέργεια του ήλιου και στη μαγική παράδοση το χρησιμοποιούμε για προσέλκυση της χαράς και της ρομαντικής αγάπης. Γλυκαίνει τη διάθεση, εξομαλύνει τις πίκρες, χαρίζει ευημερία.

Μαγική συνταγή:
Αν και δεν είμαι υπέρ των μαγικών που εμμέσως επηρεάζουν άλλα άτομα, θα μοιραστώ μαζί σας τη συγκεκριμένη συνταγή, καθώς κυρίως βοηθάει να αναδυθεί η ρομαντική αγάπη, αν και εφόσον υπάρχει ο σπόρος της και η ανεκδήλωτη επιθυμία. Φέρνει όμορφα συναισθήματα και ενώνει δύο άτομα με όμορφο και γλυκό τρόπο. Σ’ ένα μικρό βαζάκι τοποθετώ ένα ξύλο κανέλας, πάνω στο οποίο έχω χαράξει τ’ όνομά μου και τ’ όνομα του άλλου ατόμου. Ρίχνω μέσα λίγο αλάτι, για να διώξω την αρνητικότητα και προσθέτω αρκετό μέλι για να καλύψω το ξυλάκι κανέλας. Σφραγίζω το βαζάκι οραματιζόμενος όμορφες στιγμές με το άλλο πρόσωπο και βιώνοντας την αγάπη που έχω μέσα μου να προσφέρω. Το κρύβω σε μέρος σκοτεινό για τρεις μέρες και ύστερα, μπορώ να επικαλούμαι τη γλυκιά ενέργεια του μελιού, να μελώσει και να ενώσει τις δύο ψυχές. Το μέλι αυτό μπορώ να το πιω σε ροφήματα μαζί με το άλλο πρόσωπο. Επαναλαμβάνω, δεν πρόκειται για κάποιο είδος ερωτικού δεσίματος, αλλά απλά για ένα μέσο κάθαρσης των αρνητικών παγιωμένων ενεργειών και ανάδειξης της αρμονίας στη σχέση δύο ατόμων που έτσι κι αλλιώς αγαπιούνται.

ΡΟΔΟΝΕΡΟ
Ολοκληρώνω με το πιο αγαπημένο μου μαγικό συστατικό, το ροδόνερο. Φτιαγμένο από τριαντάφυλλα, σύμβολο της Μητέρας Θεάς και του έρωτα. Ομορφιά, αγάπη, αρμονία, ηρεμία, αυτοεκτίμηση, εξαγνισμός.

Η απαλή του τριανταφυλλένια μυρωδιά, εξισορροπεί σώμα, νου και πνεύμα. Μας συντονίζει με τη μητέρα φύση και θεραπεύει τις συναισθηματικές πληγές. Στη μαγική παράδοση, το ραντίζουμε επάνω μας ή στον χώρο μας, για κάθαρση και ευλογία. Μ’ αυτό ραντίζουμε τα φυλακτά μας, ή το προσθέτουμε στη μπανιέρα για να χαλαρώσουμε και να συντονιστούμε στην ομορφιά και τη γοητεία. Σ’ αυτό ρίχνουμε κιννάβαρι, ανακατεύουμε και το χρησιμοποιούμε ως μελάνι, σε γράμματα και ξόρκια ερωτικά.

Μαγική συνταγή:
Το αγαπημένο μου τελετουργικό, όπως το έμαθα από τη μέντορά μου στη μαγεία, είναι το εξής: σε ένα ρηχό πιατάκι ρίχνω κρυσταλλική ζάχαρη, επάνω τοποθετώ ένα φυλακτό μου, π.χ. τον βαπτιστικό μου σταυρό, ραντίζω με ροδόνερο και το αφήνω στο φως της Πανσελήνου για 3-5 ώρες. Στη συνέχεια σκουπίζω με κόκκινο βελούδο το φυλακτό μου, το φοράω να μου δίνει ενέργεια και με τη ζάχαρη φτιάχνω ένα γλυκό, το οποίο το προσφέρω με αγάπη σε κάποιον φτωχό. Αυτό το τελετουργικό το κάνω για κάθαρση, εναρμόνιση και γείωση αλλά και φόρτιση των φυλακτών μου.

Ένας νέος κόσμος ανοίγεται μπροστά στα μάτια μας, αν αφουγκραστούμε τους ενεργειακούς κραδασμούς γύρω μας. Ο φόβος μπορεί να εξαλειφθεί και τα όνειρά μας, όσα είναι του Θεού το θέλημα, να γίνουν πραγματικότητα. Εύχομαι να βρήκατε ενδιαφέρουσες αυτές τις πληροφορίες και να τις χρησιμοποιήσετε με σύνεση.

Με αγάπη,
Νικήτας