Οι Γητειές του Πάσχα

Μια φορά κάθε εκατό χρόνια, ο Ιησούς της Ναζαρέτ συναντά τον Ιησού των Χριστιανών σε έναν κήπο ανάμεσα στους λόφους του Λιβάνου. Και μιλούν για πολλή ώρα. Και κάθε φορά ο Ιησούς της Ναζαρέτ φεύγει λέγοντας στον Ιησού των Χριστιανών,
“Φίλε μου, φοβάμαι πως ποτέ, ποτέ δεν θα συμφωνήσουμε”. ― Χαλίλ Γκιμπράν, Άμμος και Αφρός

Μοιράζομαι μαζί σας μερικές γητειές που κάνουμε για το κακό μάτι και προστασία από κάθε κακόβουλη ενέργεια.
Μοιραστείτε τις με τα άτομα που αγαπάτε!

– Με το άσβεστο Άγιο Φως της Λαμπάδας, σχηματίζω τρεις σταυρούς στην είσοδο του σπιτιού μου. Μπορώ να ψελλίσω την ευχή: “Με το Φως του Θεού, το κακό να σκιαχτεί να φύγει, στην καπνιά να ξορκιστεί.”

– Με το Άγιο Φως, καίω ένα ρούχο μου σε κάποια άκρη του, ίσα να μαυρίσει μελετώντας να καεί το σκοτάδι.

– Μπορώ να δέσω κόκκινη κλωστή στο αριστερό μου χέρι με τρεις ή επτά κόμπους, μελετώντας τον ψαλμό 91 του Δαυίδ, το κομμάτι της κλωστής που περισσεύει και κρέμεται, θα το κάψω με το αναστάσιμο φως να μαυρίσει και να το έχω μόνιμα πάνω μου.

– Το λαδάκι που θα κάψει στο καντήλι, το μαζεύω σε βαμβακάκια, μέσα σε ένα σακουλάκι,και όποτε χρειάζομαι κάθαρση ή νιώθω να έχω προσβληθεί από μάτι, κάνω ένα πέρασμα σταυρωτά στο πρόσωπο, στους καρπούς εσωτερικά και στον αφαλό μου.

– Το φυτιλάκι του καντηλιού, μαζί με καρβουνάκι και λιβάνι που θα κάψουν με το Άγιο Φως, τα κοπανάω στο γουδί, να γίνουν σκόνη και τα βάζω σε ένα μικρό κουτάκι. Με τη σκόνη αυτή σχηματίζω έναν κύκλο στον αφαλό, ή πίσω από το αριστερό μου αφτί για να μη με πιάνει το μάτι.

– Την ίδια τέφρα, φυσάω δυνατά μέσα από την παλάμη μου, στους τέσσερις ανέμους ξορκίζοντας το κακό, όταν ξέρω από πού προέρχεται.

Ακολουθεί ο Ψαλμός 91 του Δαυίδ, για προστασία από κάθε βλαβερή ενέργεια:

Ὁ κατοικῶν ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ Ὑψίστου ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ Παντοκράτορος θέλει διατρίβει.

Θέλω λέγει πρὸς τὸν Κύριον, Σὺ εἶσαι καταφυγή μου καὶ φρούριόν μου· Θεὸς μου· ἐπ᾿ αὐτὸν θέλω ἐλπίζει.

Διότι αὐτὸς θέλει σὲ λυτρόνει ἐκ τῆς παγίδος τῶν κυνηγῶν καὶ ἐκ θανατηφόρου λοιμοῦ.

Μὲ τὰ πτερὰ αὐτοῦ θέλει σὲ σκεπάζει, καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ θέλεις εἶσθαι ἀσφαλής· ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ εἶναι πανοπλία καὶ ἀσπίς.

Δὲν θέλεις φοβεῖσθαι ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ, τὴν ἡμέραν ἀπὸ βέλους πετωμένου.

Ἀπὸ θανατικοῦ, τὸ ὁποῖον περιπατεῖ ἐν σκότει· ἀπὸ ὀλέθρου, ὅστις ἐρημόνει ἐν μεσημβρίᾳ·

Χιλιὰς θέλει πίπτει ἐξ ἀριστερῶν σου καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου· πλήν εἰς σὲ δὲν θέλει πλησιάζει.

Μόνον μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου θέλεις θεωρεῖ καὶ θέλεις βλέπει τῶν ἀσεβῶν τὴν ἀνταπόδοσιν.

Ἐπειδή σὺ τὸν Κύριον, τὴν ἐλπίδα μου, τὸν Ὕψιστον ἔκαμες καταφύγιόν σου,
δὲν θέλει συμβαίνει εἰς σὲ κακόν, καὶ μάστιξ δὲν θέλει πλησιάζει εἰς τὴν σκηνήν σου.

Διότι θέλει προστάξει εἰς τοὺς ἀγγέλους αὑτοῦ περὶ σοῦ, διὰ νὰ σὲ διαφυλάττωσιν ἐν πᾶσαις ταῖς ὁδοῖς σου.

Θέλουσι σὲ σηκόνει ἐπὶ τῶν χειρῶν αὑτῶν, διὰ νὰ μή προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.

Θέλεις πατήσει ἐπὶ λέοντα καὶ ἐπὶ ἀσπίδα· θέλεις καταπατήσει σκύμνον καὶ δράκοντα.

Ἐπειδή ἔθεσεν εἰς ἐμὲ τὴν ἀγάπην αὑτοῦ, διὰ τοῦτο θέλω λυτρώσει αὐτόν· θέλω ὑψώσει αὐτόν, διότι ἐγνώρισε τὸ ὄνομά μου.

Θέλει μὲ ἐπικαλεῖσθαι, καὶ θέλω εἰσακούει αὐτοῦ· μετ᾿ αὐτοῦ θέλω εἶσθαι ἐν θλίψει· θέλω λυτρόνει αὐτὸν καὶ θέλω δοξάζει αὐτόν.

Θέλω χορτάσει αὐτὸν μακρότητα ἡμερῶν καὶ θέλω δείξει εἰς αὐτὸν τὴν σωτηρίαν μου.

Leave a comment