Υπήρχε κάποτε μία μικρή σταγόνα νερού που την έλεγαν Δροσοσταλίδα. Μάτια δεν είχε μα έβλεπε τα πάντα. Όχι μόνο έβλεπε αλλά, διάφανη και στρογγυλή καθώς ήταν σαν κρυστάλλινη σφαίρα, επέτρεπε στους άλλους να δουν μέσω αυτής τον κόσμο σε μεγέθυνση. Της άρεσε να νιώθει το κάθε τί που φιλούσε καθώς έπεφτε από τα σύννεφα. Λιαζόταν … Continue reading Επίλογος – Η Δροσοσταλίδα, σελ. 305-306
mysticdetox.com 