Κορωνοϊός Covid-19 & Ρέικι

«Αγαπητοί άνθρωποι του Ρέικι,

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες πληροφορίες σχετικά με την παρούσα κατάσταση, με επίκεντρο τη διδασκαλία του Ρέικι. Όπως έχω ήδη πει, θεωρώ πως έχουμε πλεονέκτημα απέναντι στον Κορωνοϊό, καθώς το Ρέικι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Παρακαλώ ακολουθήστε τη συμβουλή μου και δώστε στον εαυτό σας καθημερινά Ρέικι, στείλτε Ρέικι σε άλλους αλλά και σε όλο τον κόσμο, ενώ ταυτόχρονα ακολουθείτε τις οδηγίες των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών [και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας].

Ατομική Διδασκαλία Ρέικι
Εάν δεν έχει επιβληθεί καραντίνα ή δεν υπάρχουν άλλοι περιορισμοί, μπορείτε να διδάξετε Ρέικι ατομικά. Εάν αποφασίσετε να το κάνετε αυτό, παρακαλώ να έχετε υπόψιν σας τις παρακάτω οδηγίες:

• Να ενημερώνεστε σχετικά με τις τελευταίες εντολές του ΠΟΥ και να τις ακολουθείτε.

• Ενημερώστε τους μαθητές εκ των προτέρων πως δεν θα πρέπει να συμμετέχουν σε διδασκαλία ή συνεδρία εάν είναι άρρωστοι.

• Εάν όσο διεξάγεται το μάθημα ή η συνεδρία, κάποιος μαθητής εμφανίσει συμπτώματα γρίπης, όπως επαναλαμβανόμενο φτέρνισμα, βήχας, καταρροή ή πόνος στο στομάχι [και γενικότερα αδιαθεσία], ζητήστε του ευγενικά να αποχωρήσει από το χώρο.

• Ενημερώστε τους μαθητές πως η συνάντησή σας θα γίνει χωρίς άγγιγμα ή αγκαλιά, κατά τον ερχομό τους, αποκλείοντας και τις χειραψίες.

• Ζητήστε από τους μαθητές να πλένουν τα χέρια τους σε κάθε διάλλειμα.

• Χρησιμοποιείστε ένα καινούριο χαρτομάντηλο για να πιέσετε τα κουμπιά των ανελκυστήρων ή να ανοίξετε πόρτες σε δημόσια κτίρια κοκ, έπειτα πετάξτε το χαρτομάντηλο στα σκουπίδια.

• Συμβουλέψτε τους μαθητές να αποφεύγουν την επαφή των χεριών με το πρόσωπο.

• Εάν ο μαθητής χρειάζεται να βήξει, ζητήστε του να το κάνει μέσα σε ένα χαρτομάντηλο, το οποίο και θα πετάξει αμέσως στα σκουπίδια.

• Αντικαταστήστε τις αγκαλιές και τις χειραψίες, με το χαιρετισμό Γκασό. Αυτό γίνεται ανάμεσα σε δύο άτομα ως εξής: Και οι δύο τοποθετούν τα χέρια τους σε θέση γκασό [προσευχής] ενώνοντας τις παλάμες στο στήθος, και καθώς κοιτάζονται στα μάτια υποκλίνονται ελαφρά προς τα εμπρός. Καθώς το κάνετε αυτό, επαναλάβετε δυνατά το χαιρετισμό «Ο Θεϊκός Εαυτός μου, τιμάει το Θεϊκό Εαυτό σου».

• Οι συνεδρίες Ρέικι μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς να έρθετε σε επαφή με τον πελάτη [αυρικά] διατηρώντας μια απόσταση μερικών εκατοστών από το σώμα του.

• Αφού ο πελάτης αποχωρήσει, να καθαρίζετε και να απολυμένετε αρκετά το χώρο ή το τραπέζι στο οποίο ξάπλωσε, φροντίζοντας να ξεπλύνετε τυχόν χημικά ώστε να μην έρθουν σε επαφή με τον επόμενο πελάτη.»

Ενίσχυση πνεύματος – Ενδυνάμωση σώματος
(Γράφει ο Nikitas Rainbow, δηλαδή… εγώ)

Όποιος ασχολείται με τις ενεργειακές θεραπείες, τη γιόγκα και γενικότερα την πνευματικότητα, είναι σίγουρα γνώστης των πνευματικών σωμάτων του ανθρώπου. Πρόκειται για λεπτοφυή – ενεργειακά σώματα που περιβάλλουν το φυσικό μας σώμα, αλλά επίσης αλληλοδιαπερνούνται. Φανταστείτε τα σαν μια ενεργειακή μπαμπούσκα, όπου το ένα σώμα είναι μέσα στο άλλο, αλλά όλα συνδέονται πνευματικά σαν το νερό της θάλασσας με το ιώδιο και το αλάτι.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ενεργειακή ανατομία, τη γνώση της οποίας έχουμε κληρονομήσει κυρίως από την Ανατολή (Ινδία-Κίνα-Θιβέτ), ο άνθρωπος έχει πέντε (5) διαφορετικά σώματα, καθένα εκ των οποίων περιγράφει και μια φυσική, συνειδησιακή ή πνευματική κατάσταση. Έτσι, έχουμε το φυσικό σώμα, στο οποίο έχουμε ενσαρκωθεί και διάγουμε το βίο μας, το αιθερικό σώμα, το συναισθηματικό σώμα (ή αστρικό), το νοητικό σώμα και το ανώτερο νοητικό ή σώμα της πνευματικής ευδαιμονίας.

[Στα σανσκριτικά τα αντίστοιχα ονόματα είναι τα εξής: annamaya kosha, pranamaya kosha, manomaya kosha, vijnanamaya kosha, anandamaya kosha, όπου kosha σημαίνει «περίβλημα», maya σημαίνει «φτιαγμένο από» (διαφέρει στη γραφή από τη λέξη maya που σημαίνει ψευδαίσθηση, το πληκτρολόγιό μου δεν μου επιτρέπει τη χρήση σανσκριτικών χαρακτήρων) ενώ η πρώτη λέξη σε κάθε περίπτωση αντιστοιχεί με τη σειρά στα: «φυσικό», «αιθερικό» ή «ζωτική ενέργεια», «συναισθηματικό», «σοφία» ή «επίγνωση» και «ευδαιμονία». Σε επόμενο άρθρο θα αναφερθώ αναλυτικά σε αυτά.]

   Στις ενεργειακές θεραπείες, και θα διαφωνήσω με ένα μεγάλο ποσοστό θεραπευτών που τις χαρακτηρίζει «εναλλακτικές», αναφερόμαστε σε μια *συμπληρωματική* θεραπευτική μέθοδο που *δεν* μάχεται ή αντιδοτεί την κλασική ιατρική, ή άλλες εναλλακτικές θεραπείες όπως η ομοιοπαθητική, αλλά αντίθετα τις ενισχύει και τις ενδυναμώνει. Για αυτό το λόγο, εάν σπάσω το πόδι μου και το μισό κόκκαλο ξεπροβάλλει από το δέρμα, δεν θα αρχίσω να κάνω Ρέικι περιμένοντας να κολλήσει, αλλά θα πάω στο νοσοκομείο και αφού το έχω πλέον ασφαλές στο γύψο θα μπορώ να προσφέρω Ρέικι για πιο γρήγορη επούλωση και ανάρρωση. Και αυτό πάντοτε με φειδώ, καθώς το Ρέικι συχνά δημιουργεί υπεραιμία και μπορεί να έχω κάποια πιθανή αιμορραγία σαν επακόλουθο.

   Εάν, λοιπόν, στην κλασική ιατρική ασχολούμαστε με το φυσικό σώμα, στο Ρέικι έχουμε να κάνουμε με το αιθερικό σώμα. Το πιστό αντίγραφο του φυσικού σώματος, σε λεπτοφυή-πνευματική υπόσταση. To pranamaya kosha διαπερνά το φυσικό σώμα και είναι μερικά εκατοστά μεγαλύτερο. Όλοι μας έχουμε αντιληφθεί αυτό το ενεργειακό σώμα κάποια στιγμή στη ζωή μας. Η αίσθηση της διεύρυνσης στο σημείο της καρδιάς ή της κεφαλής όταν είμαστε χαρούμενοι, οι πεταλούδες στο στομάχι όταν είμαστε ερωτευμένοι, ο κόμπος στο λαιμό όταν αγχωνόμαστε, όλα συμβαίνουν στο αιθερικό σώμα. Όσο περισσότερο διαλογισμό κάνουμε, τόσο μεγαλύτερη εξοικείωση και επαφή αποκτάμε με το αιθερικό σώμα και τις δονήσεις που λαμβάνει και μας κάνουν να νιώθουμε ζωντάνια ή αδυναμία, όμορφα ή άσχημα σε ένα χώρο, απέναντι σε ένα πρόσωπο κλπ.

   Από τα παραπάνω, μπορεί εύκολα κανείς να βγάλει το συμπέρασμα πως παρότι είμαστε *φυλακισμένοι* σε ένα φθαρτό σώμα, όλη μας τη ζωή τη βιώνουμε ενεργειακά μέσα από το πνευματικό σώμα που το περιβάλλει. Όταν είμαστε με ανθρώπους που αγαπάμε, νιώθουμε ηρεμία, όταν βρισκόμαστε ανάμεσα σε άτομα που τσακώνονται νιώθουμε ένταση, εάν κάτσουμε στη σκιά ενός δέντρου, σε επαφή με τον κορμό και τη μητέρα γη, νιώθουμε γαλήνη, ξεκούραση, ξεγνοιασιά. Μπορεί να σας έρθουν στο μυαλό διάφορες παρόμοιες καταστάσεις, καθώς διαβάζετε αυτό το κείμενο. Η αλήθεια είναι πως, είτε το ξέρουμε, είτε όχι, βρισκόμαστε πάντοτε σε επαφή με το λεπτοφυές αυτό σώμα. Δεν έχουμε παρά να το αφουγκραστούμε.

   Τα πάντα φιλτράρονται πρώτα από το αιθερικό σώμα, πριν καταλήξουν στο φυσικό. Η παραμονή μας σε μια κακή σχέση, που μας κάνει να έχουμε συναισθήματα θυμού ή στενοχώριας (προσέξτε την ετυμολογία της λέξης: στενός-χώρος, δεν έχω χώρο να αναπνεύσω, καταπιέζομαι) για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπορεί να προκαλέσει στο φυσικό σώμα κάποιο ψυχο-σωματικό. Ο άνθρωπος είναι ικανός να δημιουργήσει ασθένειες με βάση το πως νιώθει και πολλές φορές δεν το γνωρίζει.

   Ο φόβος, μπορεί να λειτουργήσει για το αιθερικό σώμα, σαν ενεργειακό σαράκι και να το φθείρει. Όσο περισσότερο φοβόμαστε, τόσο λιγότερη ζωτική ενέργεια έχουμε. Και όσο μειώνεται η ζωτική ενέργεια που μορφοποιεί το ενεργειακό σώμα, τόσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε στο εξωτερικό μας περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο πως, αποδεδειγμένα, όσοι κάνουν γιόγκα, έχουν σωματική, ψυχική και πνευματική ευεξία. Δεν αναφέρομαι σαφώς στη γιόγκα του γυμναστηρίου, αλλά σε παραδοσιακές μορφές που ακολουθούνται με πειθαρχία. Ο σκοπός των άσανας, εξάλλου, πέρα από τη σωματική ενδυνάμωση, είναι να διευκολύνει τη ροή της ζωτικής ενέργειας (prana/qi/ki) ώστε να λαμβάνουμε ακόμα περισσότερη από το σύμπαν, μέσω του κεντρικού καναλιού, των τσάκρας και άλλων ενεργειακών αγωγών που υπάρχουν στο σώμα. Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και η σωστή και συχνή γυμναστική, το τρέξιμο, η καλή διατροφή, ο καθημερινός διαλογισμός αλλά και η συχνές θεραπείες-αυτοθεραπείες Ρέικι.

   Αναρωτιέστε ακόμα για ποιό λόγο οι εξουσίες στοχεύουν στον ανθρώπινο εκφοβισμό; Στις μέρες μας γίνεται αδιαλείπτως. Όταν φοβάται ο άνθρωπος, μαζεύεται. Κονταίνει τα χέρια του, μικραίνει τα βήματά του, καθυστερεί την εξέλιξή του. Και όσο ο ανθρωπάκος μένει κλεισμένος στο καβούκι του, όπου διατηρεί μια κάποια ασφάλεια, τόσο τερατώδη πράγματα συμβαίνουν στην υφήλιο που τα αποφασίζουν οι «ισχυροί». Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή το ξέσπασμα της πανδημίας του Κορωνοϊού. Η πραγματικότητα είναι, πως ένα τεράστιο ποσοστό κόσμου θα νοσήσει. Κάποια άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, θα αποβιώσουν. Για κάποιο λόγο, που δεν θα μάθουμε ποτέ, αυτός ο ιός εκδηλώθηκε και θα είναι η πραγματικότητά μας για τους επόμενους μήνες. Όμως, όπως λέω συχνά και στους μαθητές μου, τα πάντα γίνονται για να αδράξουμε ευκαιρίες. Ό,τι και να γίνει, εμείς αποκτάμε χρόνο. Χρόνο για εμάς. Χρόνο για να σκεφτούμε. Χρόνο για ενδοσκόπηση. Χρόνο για επαφή με τον εσωτερικό μας, αληθινό, αιώνιο εαυτό. Την ψυχή και το πνεύμα μας. Την αληθινή πραγματικότητά μας. Την πραγματική αλήθεια μας.

Οφείλουμε να μείνουμε σθεναροί για να μην καταλήξουμε α-σθενείς. Όλα όσα συμβαίνουν σε παρόντα χρόνο, ας μας θυμήσουν το πόσο φθαρτοί είμαστε. Ας μας ταρακουνήσουν να ξεφύγουμε από την προσκόλληση στο «Εγώ» μας. Γιατί, κακά τα ψέμματα, στη σκέψη της ανυπαρξίας φρικάρουμε όλοι. Αν γίνει *κάτι* θα χαθούμε. Δεν θα υπάρχουμε πια. Ενώ, η ζωή μάς οδηγεί εξ αρχής στην ανυπαρξία. Και όλοι θα πάμε εκεί, με το δικό του χρόνο φθοράς ο καθένας. Όμως, πρόκειται για μια συμπαντική αλήθεια. Και όσο περισσότερο φοβόμαστε, τόσο πιο γρήγορα έρχεται η φθορά.

   Ωραία, λοιπόν. Και τί μπορούμε να κάνουμε για αυτό; θα με ρωτήσετε. Να ζούμε στο Τώρα, δίχως φόβο για το αύριο, αλλά με επίγνωση για το σίγουρο μέλλον. Να ζούμε γεμάτοι συναισθήματα. Να μην απορρίπτουμε τα λεγόμενα *αρνητικά* συναισθήματα, αλλά να τα παρατηρούμε. Να τα αφομοιώνουμε. Να μπορούμε να τα δούμε και να πιάσουμε κουβέντα μαζί τους. Να μας αποκαλύψουν τα μυστικά τους. Να πιάσουμε το Φόβο από τον ώμο, σαν φίλο κολλητό, και να του πούμε να μην τρέμει γιατί είμαστε εμείς εδώ, όπως γεννηθήκαμε να είμαστε. Σθεναροί. Να βρισκόμαστε κάθε στιγμή στο κέντρο μας και όποτε φεύγουμε από αυτό, με μια βαθιά ανάσα και ένα κλείσιμο των βλεφάρων, να επιστρέφουμε αποφασιστικά στην ενθύμηση του ποιοί είμαστε. Μα πάνω απ’ όλα, να θυμόμαστε πως είμαστε εδώ μόνο για λίγο, σε ένα φθαρτό σώμα που αν κάποια στιγμή νοσήσει, δεν θα χάσουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Θα ταΐσουμε το αιθερικό μας σώμα με την αφομοίωση του φόβου και την αυτεπίγνωση και θα το ξεπεράσουμε κι αυτό. Γιατί έτσι είναι η φύση μας, έτσι μας έπλασε ο Θεός. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να βγαίνουμε πάντα νικητές. Κι αν όχι με τη ζωή μας, με το παράδειγμά μας!

Ας θωρακιστούμε, λοιπόν, πέρα από το φυσικό επίπεδο, με όσες κατευθυντήριες γραμμές έχουν δώσει οι ειδικοί, *και* στο πνευματικό επίπεδο. «Νους υγιής εν σώματι υγιεί».

Με Αγάπη,
Νικήτας