Η πρακτική του Λιβανίσματος

Προς ενημέρωση, επειδή παρακολουθώ διάφορα που γράφονται για καθαρισμό της ατμόσφαιρας, ως απόρροια επιστημονικής γνώσης: Το κάψιμο φασκόμηλου ΔΕΝ σκοτώνει τα μικρόβια και ΔΕΝ καθαρίζει την ατμόσφαιρα των εσωτερικών χώρων.

Έχει, αληθώς, πραγματοποιηθεί μια επιστημονική έρευνα, πάνω σε συγκεκριμένα θυμιάματα αλλά πουθενά δεν αναφέρεται το φασκόμηλο και ας έχει κυκλοφορήσει (ελλιπής) αναφορά της έρευνας αυτής σε αμέτρητα sites, κυρίως New Age Σαμανικού περιεχομένου, με το λεγόμενο sage smudging. Το πείραμα έγινε με κάψιμο havan samagri, ενός μίγματος βοτάνων που καίγεται κατά τη διάρκεια τελετουργιών puja, στην Ινδία. Στο μίγμα δεν υπάρχει σαν συστατικό το φασκόμηλο, αλλά ακόμα και να υπήρχε θα ήταν μικρή η ποσότητά του, ανάμεσα σε άλλα 59 τουλάχιστον βότανα. Είναι φυσικό, όπως σε κάθε τομέα, έτσι και στην πνευματικότητα να κυριαρχεί η παραπληροφόρηση. Αποτελεί, έτσι, επιτακτική ανάγκη το να ελέγχουμε τί διαβάζουμε και κατά πόσο είναι αληθές, πριν το αναμασήσουμε και το εισάγουμε στην καθημερινή μας πρακτική.

Η ΕΡΕΥΝΑ
Η συγκεκριμένη έρευνα διεξήχθη το 2007 από μια μικρή ομάδα επιστημόνων, που παρακολούθησαν τον αέρα ενός κλειστού δωματίου, στο οποίο έκαψαν συνδυασμό βοτάνων. Το κάψιμο διήρκεσε μια ώρα και το δωμάτιο εξετάστηκε σε βάθος χρόνου ενός 24ώρου. Βέβαια, από αρκετούς τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, έχουν αμφισβητηθεί καθώς η μέτρηση έγινε χωρίς την παρουσία ανθρώπων στο χώρο ενώ το δωμάτιο παρέμεινε κλειδωμένο, κάτι που σημαίνει πως μέχρι ένα ορισμένο σημείο, βοήθησε να παραμείνει ο αέρας καθαρός (μείωση 94% των βακτηριδίων όπως σημειώνουν).

Abstract Title:
Medicinal smoke reduces airborne bacteria.

Abstract Source:
J Ethnopharmacol. 2007 Dec 3;114(3):446-51. Epub 2007 Aug 28. PMID: 17913417

Abstract Author(s):
Chandra Shekhar Nautiyal, Puneet Singh Chauhan, Yeshwant Laxman Nene

Abstract:
This study represents a comprehensive analysis and scientific validation of our ancient knowledge about the effect of ethnopharmacological aspects of natural products’ smoke for therapy and health care on airborne bacterial composition and dynamics, using the Biolog microplate panels and Microlog database. We have observed that 1h treatment of medicinal smoke emanated by burning wood and a mixture of odoriferous and medicinal herbs (havan sámagri=material used in oblation to fire all over India), on aerial bacterial population caused over 94% reduction of bacterial counts by 60 min and the ability of the smoke to purify or disinfect the air and to make the environment cleaner was maintained up to 24h in the closed room. Absence of pathogenic bacteria Corynebacterium urealyticum, Curtobacterium flaccumfaciens, Enterobacter aerogenes (Klebsiella mobilis), Kocuria rosea, Pseudomonas syringae pv. persicae, Staphylococcus lentus, and Xanthomonas campestris pv. tardicrescens in the open room even after 30 days is indicative of the bactericidal potential of the medicinal smoke treatment. We have demonstrated that using medicinal smoke it is possible to completely eliminate diverse plant and human pathogenic bacteria of the air within confined space.

Για να μη σας αφήσω, όμως, με το παράπονο, θα σας πω κάποια παραπάνω πράγματα για το λιβάνισμα, το κάψιμο φασκόμηλου ή άλλων βοτάνων. Βεβαίως η αμφισβήτηση είναι πάντοτε θεμιτή, ύστερα όμως από προσωπικό πειραματισμό και μελέτη. Θεωρώ πως όσες/όσοι έχετε στην καθημερινότητά σας το λιβάνισμα, είτε για θρησκευτικούς λόγους, είτε για πνευματικούς, έχετε παρατηρήσει τί συμβαίνει στο χώρο αλλά και στην ψυχοσύνθεσή σας μετά από αυτό.

Τι είναι και πώς πραγματοποιείται το λιβάνισμα
Η γιαγιά μου, γυναίκα βαθιά θρησκευόμενη αλλά και με μεταφυσικές γνώσεις, θυμιάτιζε κάθε μέρα. Επέλεγε την ώρα λίγο πριν πέσει ο ήλιος, καθώς πίστευε πως στα σκοτεινά, μετά τη δύση δηλαδή, ανάβουν τα λιβάνια μόνο για κακό (μαύρη μαγεία). Ανήκε σε έναν κύκλο γυναικών που πίστευαν πως οτιδήποτε πράττεις, οφείλεις να το κάνεις για καλό και την ώρα του φωτός, μιας και αυτό επικαλείσαι για διάλυση κάθε κακόβουλης ενέργειας καθώς και για ευλογία στη ζωή σου.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που την έπιανες 12:00 νταν, το μεσημέρι, να τριγυρίζει στην αυλή με μια νταμιτζάνα. Μέσα εκεί έβαζε αλάτι, νερό, λάδι από καντήλι, δενδρολίβανο κ.α., και αφού συνέλλεγε ηλιακή ακτινοβολία, ράντιζε πόρτες και παράθυρα να φύγει το κακό. Κανόνας ήταν πως μισή ώρα πριν δύσει ο ήλιος θα είχε ήδη λιβανίσει και ύστερα θ’ ασφάλιζε παντζούρια, θα τραβούσε τις κουρτίνες, το σκοτάδι να μην μπει στο σπιτικό της. Νωρίς νωρίς, με την αυγή, τα παράθυρα θα άνοιγαν να μπει φρέσκος αέρας και το πρώτο φως, χειμώνα καλοκαίρι.

Βαδίζοντας σε διάφορα μαγικά μονοπάτια, γνώρισα κάτι πιο περίπλοκο. Θυμιάτισμα με συνδυασμούς λιβανιών, αιθέριων ελαίων ή βοτάνων, σε συγκεκριμένη ώρα και μέρα, με γνώμονα τις πλανητικές επιρροές, δίχως να ‘χει σημασία το βασίλεμα του ήλιου. Ίσα ίσα, όσο πιο αργά, τόσο το καλύτερο. Πράγματι, αυτό που έλεγε η γιαγιά είχε μια βάση, καθώς η βλαβερή μαγεία, έπρεπε να τελεστεί σε βαθύ σκοτάδι. Επιπρόσθετα, στην περίπτωση της μαγείας, το θυμιάτισμα ήταν πάντοτε συνοδευτικό κάποιας μαγικής πράξης και όχι αυτόνομο. Αντίθετα, για τη γιαγιά αποτελούσε ένα ολοκληρωμένο τελετουργικό που συνδύαζε την πίστη, την όμορφη μυρωδιά και το λόγο, μέσα από την επανάληψη ευχών επ’ αγαθώ.

Όπως είναι φυσικό, έφτασα κάποτε στο σημείο να αναρωτηθώ τί είναι εν τέλει το λιβάνισμα και πώς μπορεί να γίνει ορθά, αλλά απλά. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως η μαγεία, όπως και η θρησκεία, με τις τελετές τους είναι man-made: πρακτικές φτιαγμένες από τον άνθρωπο. Όσο πιο περίπλοκο είναι κάτι, τόσο η ανθρώπινη φύση μας το θαυμάζει οργασμικά ως μυστηριώδες και ισχυρό. Την απάντηση την πήρα από τη μέντορά μου στη Μαγεία και από το μονοπάτι του Άλεφ.

Η μαγική πράξη ή πνευματική πρακτική, στηρίζεται στην επαφή του συνειδητού με το ασυνείδητο διαμέσου του υποσυνείδητου, μέσω μιας κωδικής γλώσσας που αποτελείται κατά βάση από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης συν τον αιθέρα, ως πεμπτουσία, και κάποια σύνεργα που εδώ παίζουν το ρόλο των συμβόλων. Η μαγική σημειολογία (εξωτερικά σύμβολα), είναι η γλώσσα που αναγνωρίζει το υποσυνείδητο και μπορεί να δημιουργήσει μια γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο. Για να ολοκληρωθεί όμως αυτή η επικοινωνία φέρνοντας εις πραγματοποίηση την επιθυμία μας, θα πρέπει να έχει ησυχάσει αρκετά έως εντελώς, ο συνειδητός νους. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τη διαδικασία του όλου τελετουργικού και το μυστικό είναι ένα: να μείνουμε στη στιγμή, να βιώσουμε με απόλυτη επίγνωση, σωματική, ψυχική και πνευματική, αυτό που συμβαίνει στο εδώ και τώρα και μέσα εκεί να φυτέψουμε το σπόρο της αλλαγής.

Ανοίγω μια παρένθεση εδώ για να αναφέρω κάτι που είναι άσχετο με το θέμα του συγκεκριμένου άρθρου, αλλά σχετικό με τη σημειολογία που χρειάζεται ο ασυνείδητος νους. Στη φύση μας, είμαστε όντα απλά. Μίνιμαλ θα έλεγα, καθώς αγαπώ αυτή τη λέξη. Στο Άλεφ, κυριαρχεί αυτός ο μινιμαλισμός καθώς σκοπός του μονοπατιού είναι η διάλυση των μορφών και η αποσύνθεση κάθε περιττής πληροφορίας που έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας, οι οποίοι, ίσως και άθελάς τους, περιέγραψαν τον κόσμο μέσα από τα χρωματιστά γυαλιά που τους είχαν δώσει να φοράνε οι προκάτοχοί τους. Όταν, λοιπόν, κοντά στη μέντορά μου εκπαιδευόμουν στα αρχέτυπα, μέσα από την τέχνη της χαρτομαντείας, το πρώτο πράγμα για το οποίο μου έγινε νύξη, ήταν αυτή η απλότητα.

Είχα ήδη αφιερώσει χρόνια μελέτης συνδυασμών και ερμηνειών, έως ότου μου αποκαλύψει πως η ψυχική σκιαγράφηση μέσω της τράπουλας, μπορεί να γίνει μοναχά με τέσσερα χαρτιά, τα οποία ήταν και τα πρώτα φύλλα της τράπουλας, και αυτά αντιστοιχούσαν στα τέσσερα στοιχεία της φύσης, με το πέμπτο στοιχείο, τον αιθέρα, να είναι το πεδίο στο οποίο κινείται ο νους την ώρα που γίνεται το διάβασμα. Οι φόβοι, οι επιθυμίες και οι προσκολλήσεις του ανθρώπου, δημιούργησαν χώρο να προστεθούν ένα σωρό άλλες φιγούρες και σύμβολα, ώστε να γίνεται πιο εύκολη η ανάγνωση. Όσο τα χρόνια περνούσαν, ο άνθρωπος γινόταν όλο και πιο περίπλοκος και αυτό αντανακλούσε σε κάθε πνευματική ή θρησκευτική του πρακτική. Παράλληλα, όσο δυναμώνει ο συνειδητός νους και το υποσυνείδητο αποθηκεύει μορφές, τόσο το ασυνείδητο αποκτά μεγαλύτερες αντιστάσεις και δυσκολευόμαστε να του μιλήσουμε ευθέως.

Κλείνω την παρένθεση και επιστρέφω στο θέμα του λιβανίσματος, θεωρώντας πως έγινε κατανοητή η περιττή πολυπλοκότητα στις πνευματικές μας πρακτικές, μιας και στόχος του πνευματικού ανθρώπου είναι να ζει στην απλότητα. Το λιβάνισμα, λοιπόν, αποτελείται από τρία μέρη:

1. Θυμίαμα
2. Φωτιά
3. Καπνός

Το θυμίαμα μπορεί να είναι οτιδήποτε έυφλεκτο μπορεί να δώσει μια ευχάριστη αύρα στο χώρο μέσω του αρωματικού του καπνού.

Για την ιστορία, η πρώτη καταγραφή θυμιάματος, εντοπίζεται στην αρχαία Κίνα όπου έκαιγαν διάφορα βότανα όπως σανδαλόξυλο και κανέλα, περίπου από το 3.300 π.Χ., ενώ παράλληλα έχουμε καταγραφές σε Ινδία και αρχαία Αίγυπτο όπου το λιβάνι καιγόταν για λόγους κάθαρσης σε ναούς και τάφους. Στην πορεία της ανθρωπότητας, το λιβάνισμα ενσωματώθηκε σε όλες τις θρησκευτικές-λατρευτικές τελετουργίες, ενώ έγινε αναπόσπαστο κομμάτι και του Χριστιανισμού ως ένα από τα πολύτιμα δώρα, των τριών Μάγων στο νεογέννητο Ιησού.

Η πρακτικη του λιβανίσματος, βασίζεται στο στοιχείο του Αέρα και στις πνευματικές ιδιότητες που φέρει. (Αναλυτικά για τα στοιχεία της Φύσης και τις ιδιότητές τους, μπορείτε να μελετήσετε στο βιβλίο μου «Ο Μύστης του Άλεφ», στο Β’ Μέρος, σελ. 197-210) Αποτελεί κυρίως έναν ισχυρό συμβολισμό (βλ. σημειολογία παραπάνω) του εκφερόμενου λόγου, που μέσω της ανοδικής πορείας του καπνού, ανεβαίνει στα ουράνια και εκεί Αγγελικές δυνάμεις παραλαμβάνουν την προσευχή αναλαμβάνοντας την πραγματοποίησή της στη γη. Κάτι αντίστοιχο με τη μαγεία των κεριών, όπου το μισό άνω μέρος, όσο καίγεται, στέλνει την επιθυμία μας στον ουρανό, ενώ το μισό κάτω μέρος, μόλις καεί, θεωρείται πως έλκει την πραγματοποίησή της στη γη. Αυτά σαφώς ανήκουν στην απόκρυφη φιλολογία αποτελώντας καθαρά συμβολισμούς, ενισχύοντας ωστόσο την επικοινωνία συνειδητού και ασυνείδητου νου, όπως προείπα.

Ακόμη και η εμφάνιση του στοιχείου της φωτιάς, παίζει το ρόλο της, καθώς το κάψιμο συμβολίζει την ένταση της επιθυμίας μας και εδώ ταυτίζεται με το συναίσθημα. Το μυστικό για να πιάσει μια μαγική τελετή, είναι να εκφράσουμε μέσω του συναισθήματος, κατά πόσο πρόκειται για αληθινή μας επιθυμία-ανάγκη. Εάν δεν καίει τα σωθικά μας αυτή η επιθυμία, αλλά πρόκειται για κάτι που θεωρούμε πως έχουμε ανάγκη στη ζωή μας, τότε δεν έχουμε καύσιμο (ζωτική ενέργεια) να εμποτίσουμε τη δεδομένη μαγική πράξη. Θα έχετε παρατηρήσει, κατά τη διάρκεια μιας μαγικής τελετής, το καρβουνάκι να μην ανάβει εύκολα ή τα κεριά να σβήνουν απότομα. Την επόμενη φορά που θα συμβεί, να έχετε υπόψιν σας τα παραπάνω και να αναθεωρήσετε για το αν η επιθυμία σας πηγάζει και υποστηρίζεται από τον θεϊκό σας εαυτό. Όπως έχω ξαναπεί, η γιαγιά μου έκανε ό,τι έκανε και πάντα ολοκλήρωνε με τη φράση: «Εμ, εγώ το ζήτησα. Αν θέλει ο Θεός θα γίνει!».

Πέρα από τα στοιχεία του Αέρα και της Φωτιάς, η πρακτική που αναλύω εδώ, βασίζεται και σε άλλον ένα μεταφυσικό νόμο, που θέλει τα αρώματα να έχουν συγκεκριμένη ενεργειακή δόνηση, με τις όμορφες ελαφριές μυρωδιές να έλκουν αγγελικές οντότητες, ενώ τις άσχημες και βαρύοσμες να έλκουν κακά πνεύματα και διαβολικές ενέργειες. Ας θυμηθούμε τις αναφορές που γίνονται στη Βίβλο, όπου ο Θεός τιμωρεί τους άπιστους με κεραυνούς φωτιάς και θειαφιού. Η ίδια η κόλαση, ως αιώνια τιμωρία του Σατανά, περιγράφεται ως «λίμνην τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης ἐν θείῳ» (Αποκάλυψη, κεφ. 19-21), ενώ σε επίσημες καταγραφές εξορκισμών του Βατικανού, οι δαιμονισμένοι ανέδυαν μια οσμή σαν θειάφι. Αντίστοιχα, έχουμε περιπτώσεις Αγίων, ανθρώπων που έζησαν κοντά στον Θεό με έργο Αγάπης, το σκήνωμα των οποίων αναβλύζει αιθέριες μυρωδιές που γαληνεύουν το νου και την καρδιά. (Στην Ελλάδα, είναι γνωστός ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης, στη Θεσσαλονίκη κ.α.).

Έχοντας αναλύσει την απόκρυφη σημειολογία του λιβανίσματος, ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω το πώς γίνεται σωστά και απλά, η πρακτική του εφαρμογή. Αρχικά, επιλέγω το ιδανικό για εμένα άρωμα. Στο εμπόριο κυκλοφορούν, κυριολεκτικά, όλα τα αρώματα καλύπτοντας την πνευματική μας απληστία. Όσο πιο αγνή και ακατέργαστη η πηγή της, τόσο το καλύτερο, κυρίως για την υγεία μου, και ύστερα για την πνευματική μου ηρεμία. Προσωπικά, απέχω από την επιλογή περίεργων θυμιαμάτων και επιλέγω, καθ’ υπόδειξη της γιαγιάς μου, το απλό λιβάνι. Η ίδια το ονόμαζε «δάκρυ» και δεν είναι άλλο από τη ρητίνη που προέρχεται από το δέντρο Boswellia sacra και το λιβάνι που δόθηκε ως δώρο στο νεογέννητο Ιησού. Όταν καίγεται αναδύει ένα άρωμα ελαφρύ που θυμίζει φρέσκα άνθη λεμονιάς. Ο οξική θυαμίνη που περιέχει, έχει αποδειχθεί πως έχει αγχολυτικές και αντικαταθλιπτικές επιδράσεις. (Τα ευρήματα της επιστημονικής έρευνας εδώ). Φυσικά, μπορείτε να πειραματιστείτε με οποιοδήποτε θυμίαμα βρείτε και σας κάνει να νιώσετε πνευματική και ψυχική ανάταση.

Το επόμενο ερώτημα είναι, πότε μπορούμε να το καίμε. Αυθόρμητα θα σας απαντήσω, όποτε το έχετε ανάγκη. Είτε αυτό είναι μέρα μεσημέρι, είτε απόγευμα είτε τρεις το ξημέρωμα. Παραδοσιακά, το κάψιμο γίνεται νωρίς, αρκετές ώρες πριν κοιμηθούμε, για τον ευνόητο λόγο ότι δεν είναι καλό για τα πνευμόνια μας να εισπνέουμε τους καπνούς με τις ώρες. Ειδικά αν κάποιος έχει προβλήματα αναπνευστικού, όπως άσθμα, θα αποκτήσει μια δυσφορία και θα μισήσει το λιβάνισμα. Εκτός αν γίνει σωστά. Το σημαντικό, όπως σε κάθε πνευματική πρακτική, είναι να γίνεται πάντα την ίδια ώρα, αποκτώντας τη μορφή τελετουργικού που θα λειτουργεί ευεργετικά για τον ψυχισμό μας. Οι πνευματικές πρακτικές, είναι για το πνευματικό μας σώμα, ό,τι είναι η τροφή για το φυσικό μας σώμα. Κάθε μέρα τρώμε με πρόγραμμα. Αν ξαφνικά δεν τηρούμε τα γεύματα και τρώμε χωρίς όριο και έλεγχο, τότε ο οργανισμός μας θα αντιδράσει αρνητικά με προβλήματα στο στομάχι και στα έντερα.

Έτσι, επιλέγω μια ώρα της ημέρας στην οποία έχω την ενέργεια και τη διάθεση να αφιερώσω στην εν λόγω πρακτική. Μπορεί να είναι νωρίς το πρωί, συνδυάζοντάς τη με το πρώτο φως του ήλιου ή αργά το απόγευμα, λίγο πριν ο ήλιος πέσει και σηματοδοτήσει τις ώρες της σωματικής και νοητικής μου χαλάρωσης. Το πρόγραμμα που ακολουθώ και έχω δει να λειτουργεί ευεργετικά και πολυδιάστατα, είναι το εξής:

Αφού επιστρέψω στο σπίτι, ύστερα από μια κουραστική ημέρα, θα ζεστάνω νερό για μπάνιο, θα ανάψω μερικά αρωματικά κεράκια και θα ετοιμάσω το θυμίαμα, 1-3 σβολάκια λιβανιού. Κατ’ εντολήν ενός από τους Δασκάλους μου στη Μαγεία, για μισή ώρα, αφ’ ότου το λιβάνι αρχίσει να καίει, δεν ανοίγω καμία εξωτερική πόρτα ή παράθυρο ενώ διατηρώ την πόρτα της τουαλέτας κλειστή. Περνάω με τους καπνούς όλους τους χώρους του σπιτιού, κυρίως τα ανοίγματα και τις γωνίες, όπου υπάρχει η λιμνάζουσα και παγιωμένη ενέργεια, καθώς και το κρεβάτι και τη καρέκλα που περνάω αρκετές ώρες τις ημέρας, αφήνοντας τα ενεργειακά μου κατάλοιπα.

Για το μισάωρο που θα ακολουθήσει, θα κάτσω σε μια διαλογιστική γωνιά, σε ένα μαξιλάρι στο πάτωμα ή σε μια καρέκλα και θα αφιερώσω μερικά λεπτά στο να χαλαρώσω συνειδητά και να απολαύσω τα όμορφα αρώματα. Έχω πάντοτε την πρόθεση της εσωτερικής ηρεμίας και επίκλησης των Αγγελικών/φωτεινών ενεργειών στο χώρο μου. Μπορώ να παρατηρήσω τον τρόπο που χορεύει ο καπνός, τις περιοχές του σπιτιού που φαίνεται πιο ζωηρός και έντονος και να ζητήσω κάθαρση ενεργειακή σε σώμα, νου, ψυχή και πνεύμα. Στη συνέχεια, θα ανοίξω ένα παράθυρο να μπει φρέσκος αέρας για όση ώρα πλένομαι και ύστερα, αφού καθαρίσει η ατμόσφαιρα από τον καπνό και έχει μείνει μόνο το ευχάριστο άρωμα του λιβανιού, θα συνεχίσω τη νυχτερινή μου δράση έως ότου έρθει η ώρα ενός ανακουφιστικού, ήρεμου ύπνου.

Η πρακτική του λιβανίσματος είναι μια πολύ όμορφη συνήθεια καθώς αρχικά σε φέρνει σε επαφή με το χώρο στον οποίο κινείσαι και αποτελεί ασφάλεια για εσένα, και ύστερα σε βοηθά να χαλαρώσεις και να αποκτήσεις μια πνευματική διαύγεια. Μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα σε διάφορα είδη θυμιάματος, σε καύση βοτάνων όπως το φασκόμηλο, σε αρωματικά στικ ή ακόμα και σε αρωματιστές καύσης αιθέριων ελαίων. Η βάση είναι πάντοτε η ίδια: να δημιουργήσεις μια ανάλαφρη αύρα για τον προσωπικό σου χώρο με αντίκτυπο στον ψυχικό σου κόσμο. Μπορεί, αποδεδειγμένα, το λιβάνισμα ή η καύση φασκόμηλου, να μην καταστρέφει τα βακτηρίδια, μιας και από εκεί ξεκίνησα να γράφω αυτό το άρθρο, έχεις όμως τόσα άλλα οφέλη για εσένα. Αν δεν το έχεις βάλει ήδη, δοκίμασε να το εισάγεις στην καθημερινότητά σου!

Με Αγάπη,
Νικήτας